I CZ 19/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 19/12

POSTANOWIENIE

Dnia 15 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa H. B.

przeciwko Pierwszej Wojskowej Spółdzielni Mieszkaniowej

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 marca 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 listopada 2011 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz powódki

kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu

kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek

o przywrócenie terminu i odrzucił wniosek powoda H. B. o doręczenie odpisu

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 kwietnia 2011 r. wraz z uzasadnieniem, w

sprawie przeciwko Pierwszej Wojskowej Spółdzielni Mieszkaniowej o zobowiązanie

do złożenia oświadczenia woli. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny

wskazał, że w myśl art. 168 § 1 k.p.c. przywrócenie terminu do dokonania

czynności procesowej następuje wtedy, gdy strona nie dokonała czynności w

terminie bez swojej winy, a w niniejszej sprawie strona była reprezentowana przez

radcę prawnego, który był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy

apelacyjnej, po której został wydany wyrok; nie można więc twierdzić o braku winy

strony w niedochowaniu terminu. Dlatego wniosek o przywrócenie terminu podlegał

oddaleniu, a wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, jako spóźniony

podlegał odrzuceniu.

W zażaleniu powód reprezentowany przez adwokata zarzucił zaskarżonemu

postanowieniu naruszenie art. 168 k.p.c., zamykające powodowi drogę do sądu

w ramach skargi kasacyjnej. Powód wniósł o zmianę orzeczenia i uznanie

zasadności wniosku o przywrócenie terminu, złożonego przez powoda i jego

uwzględnienie. W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o nieuwzględnienie

zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik powoda odniósł się do wykładni art.

168 k.p.c., zarzucając Sądowi Apelacyjnemu rygorystyczne i zbyt dosłowne

ocenienie zasadności wniosku powoda o przywrócenie terminu do żądania

uzasadnienia wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r., odwołując się głównie

do niewłaściwych relacji między powodem, a reprezentującym go pełnomocnikiem.

Jednakże składający zażalenie nie zauważył, że rozpoznanie zażalenia nie może

nastąpić, gdyż jest ono niedopuszczalne.

W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego i wspierającej go doktrynie

reprezentowany jest pogląd, że postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie

terminu do złożenia wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem nie jest

postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394 1 § 2

k.p.c., jako że to dopiero po jego rozpoznaniu zachodzi konieczność rozstrzygnięcia

samego wniosku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2001 r., III CZ

138/00, niepubl.). Powołując się na przytoczone postanowienie, Sąd Najwyższy

w uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 stycznia 2008 r. (IV CZ 110/07, Lex

nr 621784)

o doręczenie

wskazał,

że

orzeczenia

wprawdzie

z

postanowienie

uzasadnieniem

sądu

o

odrzuceniu

drugiej

wniosku

instancji

jest

postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i jako takie podlega

zaskarżeniu do Sądu Najwyższego, jednak w tej części zażalenie okazało się

nieuzasadnione, skoro wniosek o doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji

z uzasadnieniem został złożony po upływie terminu przewidzianego w art. 387 § 3

k.p.c. (por. także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2006 r., I UZ

3/06, OSNP 2007, nr 9-10, poz. 145 i z dnia 5 stycznia 2007 r., III UZ 11/06, Lex

nr 1050498). Z tego wynika, że postanowienie Sądu drugiej instancji oddalające

wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o doręczenie odpisu

wyroku z uzasadnieniem jest niezaskarżalne do Sądu Najwyższego.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 370 w związku z art. 391

§ 1, art. 397 § 2 zdanie pierwsze i art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie.

jw