I CZ 183/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 183/04

POSTANOWIENIE

Dnia 7 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa O. B.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej K.(...) w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 września 2004 r.,

sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 września 2004 r. Sąd Apelacyjny w W. odrzucił

kasację wniesioną przez powoda O. B. od wyroku tego Sądu z dnia 18 maja 2004 r.,

ponieważ

stwierdził,

że

kasacja

nie zawiera

przedstawienia

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.).

W zażaleniu na wymienione postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 393 5

k.p.c. przez bezpodstawne uznanie kasacji za niedopuszczalną i wniósł o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. kasacja powinna zawierać przedstawienie

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Okolicznością taką jest m.

występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.).

in.

W kasacji wniesionej przez powoda znajduje się następujący akapit: „Wniosek o

rozpoznanie kasacji uzasadniam tym, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne polegające na ustaleniu, czy w przypadku umowy, której jedna ze stron od

początku nie miała zamiaru dotrzymać, a mimo to wzywała drugą stronę do realizacji

świadczenia na jej rzecz, odsetki od wpłaconych kwot należą się od daty wezwania

przez

stronę

niezaspokojoną

do

zwrotu

świadczenia,

czy od daty

dokonania

poszczególnych wpłat na rzecz świadczenia, które nie mogło być z woli zobowiązanej

do tego strony spełnione”. Tak sformułowane „zagadnienie prawne” wprawdzie

nawiązuje do kwestii, która jest sporna w sprawie i od rozstrzygnięcia której zależy

wynik sprawy, ale nie wskazuje na istotność tego zagadnienia. Tymczasem zagadnienie

prawne jest istotne w rozumieniu art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c., gdy ma ono znaczenie dla

rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych

spraw. Skarżący nie podjął nawet próby wykazania, że tak jest. Wskazane w kasacji

„zagadnienie prawne” nie zostało odniesione do żadnych przepisów prawa, na tle

których powinno być rozstrzygnięte, ani nie nawiązuje do poglądów wyrażonych w

doktrynie lub w orzecznictwie, w świetle których może być rozstrzygnięte. Jako

zagadnienie prawne ujmuje rozbieżność zaistniałą między poglądem wyrażonym

w zaskarżonym wyroku a prezentowanym w sprawie przez powoda, jako prowadzącym

do uwzględnienia jego żądania procesowego. W istocie stanowi pozór istotnego

zagadnienia prawnego, które według art. 3933 § 1 pkt 3 w zw. z art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.

może stanowić okoliczność uzasadniającą rozpoznanie kasacji.

Z przytoczonych względów Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że kasacja nie zawiera

przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 393 3 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Jest to brak konstrukcyjny kasacji, powodujący jej odrzucenie bez wzywania do

uzupełnienia tego braku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r.,

II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51). Podstawę tego orzeczenia stanowi art.

3935 k.p.c., prawidłowo zastosowany przez Sąd Apelacyjny.

Zażalenie, na podstawie art. 39318 § 3 w związku z art. 397 § 2 i art. 385 k.p.c.,

należało zatem oddalić.