I CZ 18/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 18/11

POSTANOWIENIE

Dnia 11 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa R. M.

przeciwko E. D. M., Ł. F. Spółce Jawnej w M.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 maja 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie zawarte w pkt II wyroku

Sądu Okręgowego z dnia 22 października 2010 r.,

zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że znosi

między stronami koszty postępowania apelacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 października 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił apelacje

obu stron wniesione w określonych zakresach od wyroku Sądu pierwszej instancji,

przy czym postanowieniem w zawartym w punkcie II tegoż wyroku zasądził od

powoda na rzecz pozwanego kwotę 1200 zł z tytułu kosztów zastępstwa

adwokackiego. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu powyższego postanowienia powołał

się m.in. na art. 98 § 1 k.p.c. oraz wskazał, że w rozliczeniu kosztów procesu za

drugą instancję uwzględnił kilka okoliczności. Po pierwsze, powód wnosząc o

oddalenie apelacji

strony przeciwnej i domagając się zasądzenia od strony

pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych, uczynił

to w piśmie procesowym, które wpłynęło do Sądu po upływie terminu

przewidzianego do złożenia odpowiedzi na apelację. Natomiast w dalszym toku

postępowania apelacyjnego, w szczególności przed zamknięciem rozprawy

apelacyjnej, nie złożył stosownego wniosku w zakresie kosztów postępowania

apelacyjnego wywołanego apelacją strony przeciwnej.

Obie strony, co istotne

z punktu widzenia niniejszego postępowania zażaleniowego, złożyły wnioski

dotyczące kosztów postępowania apelacyjnego w swoich apelacjach. Strona

pozwana poza tym wniosła o przyznanie tych kosztów także w odpowiedzi na

apelację powoda. W rezultacie takiego stanu rzeczy i uwzględnieniu wyniku sprawy

oraz wartości przedmiotu zaskarżenia, Sąd drugiej instancji przyjął, że należy

obciążyć powoda z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego nadmienioną wyżej

kwotą

W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego uchylenie

i przekazanie sprawy w zaskarżonym zakresie do ponownego rozpoznania przez

Sąd Okręgowy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Sąd drugiej instancji w obszernym i pracochłonnym uzasadnieniu zadał

sobie dużo trudu, ażeby wykazać bezzasadność domagania się przez powoda

uwzględnienia w rozliczeniu kosztów postępowania apelacyjnego poniesionych

przezeń kosztów procesu. Tymczasem wyłaniająca się kwestia procesowa jawi się

jako dość oczywista, zważywszy, że powód w swojej apelacji zażądał zasądzenia

od strony pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego, w tym

kosztów zastępstwa adwokackiego. W tej sytuacji jako oczywiste nieporozumienie

należy potraktować stanowisko Sądu drugiej instancji, że nie był to wniosek

wystarczający procesowo do uwzględnienia również kosztów postępowania

apelacyjnego wywołanego apelacją strony przeciwnej, ponieważ odnośnie do tych

kosztów konieczny był wniosek odrębny.

Jest wprost przeciwnie. Wychodząc

z takiego założenia i mając na względzie charakter postępowania zażaleniowego

(sąd zażaleniowy nie jest związany treścią wniosków odwoławczych żalącego,

a samo postępowanie zażaleniowe jest typowym postępowaniem rozpoznawczym

ukierunkowanym na wieloaspektową kontrolę zaskarżonego orzeczenia) oraz wynik

postępowania apelacyjnego w powiązaniu z zasadą przewidzianą w art. 100 k.p.c.,

należało orzec, jak w sentencji (art. 100 w zw. z art. 386 § 1, art. 394 1 § 3, art. 39821

i art. 397 § 2 k.p.c.).