I CZ 18/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 18/09

POSTANOWIENIE

Dnia 20 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Gerard Bieniek

SSN Stanisław Dąbrowski

w sprawie z powództwa D.B., K.B. (następców prawnych S.B.) i C.B.

przeciwko Miastu W.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 maja 2009 r.,

zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 26 maja 2008 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. w sprawie z powództwa

S.B. i C.B. przeciwko miastu W. o ustalenie prawa do lokalu zamiennego odrzucił

skargę kasacyjną powodów ze względu na to, że wartość przedmiotu zaskarżenia

wynosiła 1 392,69 zł, a zatem była niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie

wskazując, że sprawa o ustalenie prawa do lokalu zamiennego ma charakter

niemajątkowy i skarga kasacyjna jest w tym przypadku niezależna od wartości

przedmiotu zaskarżenia.

W toku postępowania przez Sądem Najwyższym doszło do następstwa

procesowego, gdyż w miejsce zmarłego S.B. wstąpili D.B. i K.B.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna

w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest

niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, w sprawach gospodarczych – niższa niż

siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy

i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych.

Sprawa o ustalenie prawa do lokalu zamiennego ma charakter majątkowy,

a nie, jak wskazują skarżący, charakter niemajątkowy. W okolicznościach sprawy

nie może mieć zastosowania odmienny, a jednocześnie odosobniony pogląd Sądu

Najwyższego wyrażony w postanowieniu z SN z 15 stycznia 2004 r., II CZ 134/04,

dotyczącym charakteru sprawy o prawo do lokalu socjalnego. Wynika to z całkiem

odmiennego charakteru tych praw. Prawo do lokalu zamiennego przewidziane

w art. 33 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. ustawy o ochronie praw lokatorów,

mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (jedn. tekst: Dz. U.

z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) jest ściśle związane ze sferą ekonomiczną

uprawnionego, który na skutek utraty prawa do najmu lokalu uzyskuje roszczenie

o przyznanie mu lokalu zastępczego. Uprawnienie to jest więc wymierne

majątkowo, na co wskazuje także podana i podtrzymywana przez skarżącego

w toku całego procesu wartość przedmiotu sporu i zaskarżenia.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.

z art. 39814 k.p.c.).