I CZ 179/04 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedjako sąd drugiej instancji, odrzucił zażalenie pozwanego R. D. na postanowienie przepisie postanowienia sądu pierwszej instancji. Według art. 39318 § 1 i 2 k.p.c.
Legislator headnote
AI generatedart. 394 § 1 k.p.c, art. 373 k.p.c; I CZ 179/04 · Sąd Najwyższy: D. na postanowienie przepisie postanowienia sądu pierwszej instancji. Według art. 39318 § 1 i 2 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 179/04
POSTANOWIENIE
Dnia 7 stycznia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa Miasta W.
przeciwko R.D.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r.,
zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
z dnia 24 sierpnia 2004 r., sygn. akt V Ca …/04,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2004 r. Sąd Okręgowy w W., działając
jako sąd drugiej instancji, odrzucił zażalenie pozwanego R. D. na postanowienie
tego Sądu z dnia 3 sierpnia 2004 r., którym częściowo oddalony został wniosek
pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wymienione postanowienie pozwany zaskarżył zażaleniem.
Stosownie do art. 394 § 1 k.p.c. zażalenie przysługuje na wymienione w tym
przepisie postanowienia sądu pierwszej instancji. Według art. 39318 § 1 i 2 k.p.c.
zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienie sądu drugiej
instancji odrzucające kasację i w sprawach, w których przysługuje kasacja –
na postanowienie kończące postępowanie w sprawie z wyjątkiem postanowień
w przedmiocie odrzucenia pozwu i umorzenia postępowania, a także postanowień
wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej
instancji. Stronie nie przysługuje zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji
odrzucające zażalenie na postanowienie tego sądu, którego przedmiotem jest
odmowa (częściowa odmowa) zwolnienia od kosztów sądowych. Zażalenie
wniesione przez pozwanego należało zatem, jako niedopuszczalne, odrzucić
(art. 39318 § 3 w zw. z art. 397 § 2 i art. 373 k.p.c.).
er