I CZ 17/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 17/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku E. P., M. P. i S. P.

przy uczestnictwie Miasta W. i in. ,

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 kwietnia 2013 r.,

zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 25 października 2012 r.,

1. odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie

oddalające wniosek o przywrócenie terminu

2. oddala zażalenie w pozostałym zakresie

3. zasądza

od

wnioskodawców

na

rzecz

uczestników

postępowania A. P., S. P., J. P., R. W. kwotę 1800 zł (tysiąc

osiemset)

tytułem

zwrotu

zażaleniowego.

Uzasadnienie

kosztów

postępowania

Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 25 października 2010 r. oddalił

wniosek wnioskodawców o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych

apelacji w postaci wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz odrzucił

apelację wnioskodawców.

Wnioskodawcy zaskarżyli to postanowienie w całości. W zażaleniu zarzucili

naruszenie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 1261 § 1 k.p.c. i art. 368 § 2

k.p.c. w zw. z art. 516 k.p.c. i art. 361 k.p.c. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie w części podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie

z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, postanowienia oddalające

wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, skargi kasacyjnej

i usunięcia ich braków są traktowane jako orzeczenia niekończące postępowania

w sprawie. Z tego względu zażalenie wnioskodawców zaskarżające postanowienie

w części oddalającej wniosek o przywrócenie terminu nie mieści się w dyspozycji

art. 3941 k.p.c. i z tego względu podlegało jako niedopuszczalne odrzuceniu, na

podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.

W zażaleniu skarżący kwestionowali zasadność oddalenia ich wniosku

o przywrócenie terminu do usunięcia braków apelacji, jednakże bez złożenia

wniosku o zastosowanie w tym zakresie art. 380 k.p.c. Uniemożliwia to kontrolę

zasadności rozstrzygnięcia w tym zakresie w ramach rozpoznawania zażalenia na

postanowienie odrzucające apelację wnioskodawców. Tym samym brak jest

podstaw do podważenia oceny Sądu Okręgowego, że braki formalne apelacji nie

zostały uzupełnione w terminie. Skarżący niezasadnie kwestionowali z kolei

istnienie wymogu odnoszącego się do wskazania w apelacji wartości przedmiotu

zaskarżenia. Apelacja została wniesiona w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia,

a zatem w sprawie o charakterze majątkowym. W takiej kategorii spraw art. 368 § 2

wymaga jednoznacznie oznaczenia w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia

i obowiązek spełnienia tego wymogu nie podlega ocenie pod kątem znaczenia jego

wypełnienia na gruncie art. 1261 § 1 k.p.c.

Zażalenie w części odnoszącej się do postanowienia o odrzuceniu apelacji

było z tych względów pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

db