Legislator Case Law & Legislation
I CZ 17/08 AI generated

I CZ 17/08 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 17/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

postanowienie sądu Okręgowego z dnia 20 października 2006 r. Odrzucenie zażalenia osobę nieuprawnioną do reprezentowania upadłego. Sąd ten stwierdził, że radca

Legislator headnote

AI generated

art. 368 k.s.h, art. 871 § 1 k.p.c, art. 97 § 1 k.p.c, art. 370 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39821 k.p.c; I CZ 17/08 · Sąd Najwyższy: Odrzucenie zażalenia osobę nieuprawnioną do reprezentowania upadłego. Sąd ten stwierdził, że radca

Keywords

AI generated
art. 368 k.s.h art. 871 § 1 k.p.c art. 97 § 1 k.p.c art. 370 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c art. 39821 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 368 k.s.h
powinno być udzielone przez zarząd spółki (art. 368 k.s.h.).
art. 871 § 1 k.p.c
Po trzecie, wyrażona w art. 871 § 1 k.p.c.
art. 97 § 1 k.p.c
stosowania art. 97 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
konieczność jego odrzucenia jako niedopuszczalnego (art. 370 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
konieczność jego odrzucenia jako niedopuszczalnego (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 3941 §
art. 39821 k.p.c
3 k.p.c. i w zw. z art. 39821 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 17/08

POSTANOWIENIE

Dnia 17 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Zbigniew Strus

w sprawie z wniosku Banku (..) S.A. w W.

w postępowaniu upadłościowym K.(...) S.A. w upadłości w W.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2008 r.,

zażalenia upadłego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 sierpnia 2007

r., sygn. akt XXIII Gz (…),

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2007 r. odrzucił zażalenie

upadłego – K.(...) S.A., wniesione od postanowienia tego Sądu z dnia 13 marca 2007 r.,

w którym odrzucono skargę kasacyjną upadłego (złożoną przez jego pełnomocnika ) na

postanowienie sądu Okręgowego z dnia 20 października 2006 r. Odrzucenie zażalenia

było spowodowane tym, że wniesione ono zostało - zdaniem Sądu Okręgowego - przez

osobę nieuprawnioną do reprezentowania upadłego. Sąd ten stwierdził, że radca

prawny E. K. przedłożyła pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania tylko

akcjonariusza upadłej spółki, a w dacie złożenia odrzuconego zażalenia nie była

upoważniona

do

reprezentowania

upadłego.

Nie

wykazała

też udzielenia

jej

pełnomocnictwa do występowania w imieniu upadłego przez Sądem Najwyższym.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2007 r. strona skarżąca

domagała się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.

Dłuższy

wywód

uzasadnienia

zażalenia

poświęcony

został

wykazaniu

tego,

że pełnomocnictwo radcy prawnego - wnoszącej zażalenie - do występowania w imieniu

upadłego (także przed Sądem Najwyższym) istniało i zostało wystarczająco wykazane.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia zażalenia ma stwierdzenie tego, czy

zostało ono wniesione przez radcę prawnego (E. K.) legitymującego się właściwym

pełnomocnictwem upadłego, mającego status spółki akcyjnej. Pełnomocnictwo to

powinno być udzielone przez zarząd spółki (art. 368 k.s.h.). Rzecz jasna, nie może

wchodzić tu w grę pełnomocnictwo procesowe udzielone przez jednego z akcjonariuszy

spółki i to niezależnie od ilości akcji, jakimi dysponuje ten wspólnik w chwili udzielania

umocowania.

Udzielone przez upadłego radcy prawnemu E. K. w dniu 20 grudnia 2005 r.

pełnomocnictwo procesowe nie może być uznane za prawidłowe z kilku przyczyn.

Po pierwsze, podpisane ono zostało przez członka zarządu (prezesa), który na

podstawie

prawomocnego

orzeczenia

sądowego

pozbawiony

został

prawa

wykonywania funkcji członka zarządu spółek handlowych. Z akt sprawy wynika, że na

podstawie art. 85 § 4 kodeksu handlowego z 1934 r. ustanowiono kuratora do

prowadzenia spraw upadłego. W tej sytuacji radca prawna E. K. powinna była

przedłożyć wraz z zażaleniem pełnomocnictwo procesowe pochodzące od organu

uprawnionego do reprezentowania upadłego (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z

dnia 8 listopada 2007 r., III CZP 92/07, nieopubl.).

Po drugie, z treści pełnomocnictwa udzielonego w dniu 20 grudnia 2005 r. nie

wynika to, że przewidziane tam umocowanie odnosi się także do postępowania przed

Sądem Najwyższym (at. 871 § 1 k.p.c.).

Po trzecie, wyrażona w art. 871 § 1 k.p.c. reguła przymusu adwokackoradcowskiego ma charakter bezwględny w tym sensie, że przyczyny niewniesienia

środka odwoławczego do Sądu Najwyższego przez uprawniony podmiot (legitymujący

się wskazanym w tym przepisie statutem zawodowym i prawidłowym umocowaniem)

pozostają obojętne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r.,

IV CZ 124/05, (nie publ.). Oznacza to, że art. 87 1 § 1 k.p.c. wyklucza możliwość

stosowania art. 97 § 1 k.p.c. w zakresie wnoszenia środków odwoławczych (w tym –

zażalenia) do Sądu Najwyższego.

Brak prawidłowego umocowania procesowego radcy prawnego E. K. do

reprezentowania

upadłej

spółki,

obejmującego

wniesione

zażalenie,

powoduje

konieczność jego odrzucenia jako niedopuszczalnego (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 3941 §

3 k.p.c. i w zw. z art. 39821 k.p.c.).