I CZ 167/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 167/11

POSTANOWIENIE

Dnia 3 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Z. J.

przeciwko PGE Dystrybucja S.A. z siedzibą w L.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 3 lutego 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 października 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 20 października 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego z 28 grudnia 2010 r. Uzasadniając to

rozstrzygnięcie

Sąd

Apelacyjny

wskazał,

że

pełnomocnik

pozwanej

na

wcześniejszym etapie postępowania przedstawiła pełnomocnictwo udzielone jej 27

października

2010

r.

przez

pracownika

pozwanej,

legitymującego

się

pełnomocnictwem ogólnym jej zarządu z 1 września 2010 r., ograniczonym

terminem końcowym – 31 grudnia 2010 r. Na wezwanie Sądu do przedłożenia

pełnomocnictwa upoważniającego ją do działania w postępowaniu apelacyjnym pod

rygorem odrzucenia apelacji, przedstawiła ponownie te same dokumenty, które

znajdowały się już w aktach sprawy i wykazywały jej umocowanie do działania

imieniem pozwanej. Z tego powodu, wobec faktu, że działała ona na podstawie

dalszego pełnomocnictwa udzielonego przez pełnomocnika pozwanej w chwili, gdy

jego pełnomocnictwo już wygasło, Sąd Apelacyjny stwierdził, że apelacja dotknięta

jest brakiem, którego nieusunięcie w wyznaczonym terminie, prowadziło do jej

odrzucenia na podstawie art. 373 k.p.c.

W zażaleniu na postanowienie z 20 października 2011 r. pozwana zarzuciła,

że zostało ono wydane z naruszeniem: - art. 373 k.p.c., bowiem Sąd Apelacyjny

w wezwaniu do usunięcia braku formalnego apelacji nie skonkretyzował wymagań,

jakim powinno odpowiadać pełnomocnictwo i odrzucił apelację bez wyznaczenia

pozwanej odpowiedniego terminu do potwierdzenia czynności polegającej na

złożeniu apelacji przez osobę działającą bez stosownego umocowania; - art. 96 k.c.

w zw. z art. 106 k.c. przez błędne uznanie, że pełnomocnictwo udzielone

pracownikowi pozwanej było pełnomocnictwem procesowym, podczas gdy

posiadało ono charakter materialnoprawny i jego wygaśnięcie nie miało wpływu na

skuteczność pełnomocnictwa procesowego z 27 października 2010 r.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie

sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie

kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Trafnie wskazuje skarżąca, że Sąd Apelacyjny

bezpodstawnie orzekł o odrzuceniu apelacji, bez wezwania strony do potwierdzenia

czynności

dokonanych

w

jej

imieniu

przez

nieprawidłowo

umocowanego

pełnomocnika. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia trafnie

przyjęto, że wygaśnięcie pełnomocnictwa materialnego prowadzi także do

wygaśnięcia udzielonego na jego podstawie pełnomocnictwa procesowego, nie

oznacza to jednak, by czynności dokonane bez skutecznego umocowania nie

mogły zostać potwierdzone przez stronę postępowania (por. uchwała Sądu

Najwyższego z 20 grudnia 1968 r. III CZP 93/68, OSNC 1969, nr 7-8, poz. 129).

Wobec nieprzedłożenia prawidłowego dokumentu pełnomocnictwa zastosowanie

w sprawie powinien znaleźć art. 97 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. nakazujący

wyznaczanie dodatkowego terminu do potwierdzenia czynności dokonanych bez

umocowania. Sposób sformułowania wezwania do uzupełnienia braku formalnego,

na który wskazuje skarżąca, pozostaje z tej perspektywy okolicznością nieistotną.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.