I CZ 161/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 161/10

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. K.-I.

przeciwko Miastu W.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie zwarte w punkcie 3

wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 maja 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W wyroku z dnia 13 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny postanowił nie obciążać

powódki J. W. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu za II instancję na podstawie

art. 102 k.p.c.

W zażaleniu pozwane miasto W. zażądało uchylenia postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

W art. 102 k.p.c. ustawodawca odwołuje się do pojęcia „wypadków

szczególnie uzasadnionych". Takie sformułowanie wprawdzie nie jest klauzulą

generalną, jednak opiera się na zwrocie niedookreślonym, który może odsyłać

również do argumentów natury aksjologicznej. Stwarza to pewien luz decyzyjny dla

organu stosującego prawo, umożliwiający realizację funkcji tej regulacji a więc

nieobciążenie jednej ze stron kosztami procesu w sytuacjach szczególnych. Z tego

względu nieuzasadniona jest nadmierna ingerencja w rozstrzygnięcia wydane na

podstawie art. 102 k.c. Kontrola sprawowana przez Sąd Najwyższy musi być

ograniczona do zwalczania orzeczeń dotkniętych poważnym błędem.

Przyjęta wykładnia art. 102 k.p.c. przemawia za oddaleniem zażalenia

w rozważanej sprawie. Sąd Apelacyjny miał podstawę do zastosowania art. 102

k.p.c. z uwagi na charakter sprawy oraz okoliczność, że obciążenie powódki

obowiązkiem zwrotu kosztów procesu za II instancję stanowiłoby dla niej zbyt duże

obciążenie.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).