I CZ 16/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 16/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)‎SSN Monika Koba‎SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w T. ‎z dnia 29 marca 2007 r., sygn. akt I Ns […], wydanego w sprawie ‎z wniosku J. S.‎przy uczestnictwie K. C. i I. W.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 15 kwietnia 2016 r.,‎zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w T. ‎z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt I WSC […], 1) oddala zażalenie, 2) przyznaje adwokat M.S.S. od Skarbu ‎ Państwa - Sądu Rejonowego w T. kwotę 270 ‎ (dwieście siedemdziesiąt) zł, powiększoną o należny ‎ podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów ‎ pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu ‎ w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

J. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 29 marca 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po W. S. i S. S. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r. odrzucił tę skargę. Przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego jest kontrola prawidłowości postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 28 października 2015 r., odrzucającego zażalenie J. S. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 16 września 2015 r. odrzucające jego zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 28 maja 2015 r. o odrzuceniu wniesionej przez niego skargi.

Przyczyną odrzucenia skargi i zażaleń J. S. było wniesienie ich nie za pośrednictwem fachowego pełnomocnika - jak tego wymaga ustawa, lecz osobiście. W dniu 1 października 2015 r. Sąd Rejonowy ustanowił dla J. S. adwokata z urzędu. W zażaleniu na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 28 października 2015 r. skarżący podniósł, że Sąd doręczył ustanowionemu dla niego z urzędu pełnomocnikowi jedynie to postanowienie, nie doręczył mu zaś wcześniejszych swych postanowień inicjowanych przez skarżącego, jak też nie skorzystał z przewidzianej w art. 124 § 1 zdanie drugie k.p.c. możliwości wstrzymania postępowania po ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym wymagane jest zastępstwo stron przez fachowego pełnomocnika (art. 871 § 1 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a zatem także postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i postępowania zażaleniowego toczącego się w związku z tym postępowaniem. Zarówno objęta przymusem sama skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jak późniejsze zażalenia wniesione przez stronę osobiście są dotknięte brakiem nieusuwalnym i podlegają odrzuceniu przez sąd bez odniesienia się do zawartych w nich zarzutów.

Wobec tego oraz osobistego wniesienia przez J.S. zarówno skargi, jak i zażalenia na odrzucenie skargi, rozpoznawane obecnie zażalenie na postanowienie z dnia 28 października 2015 r. o odrzuceniu zażalenia na odrzucenie skargi jest bezzasadne. Zarzuty skarżącego dotyczące niewstrzymania przez Sąd Rejonowy na podstawie art. 124 § 1 zdanie drugie k.p.c. postępowania co do wniesionej przez niego skargi pozostają bez wpływu na ocenę rozpoznawanego obecnie zażalenia. Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., a o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu rozstrzygnął zgodnie z § 2 ust. 3, § 9 pkt 2, § 13 ust. 2 pkt 2, § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013.461) oraz § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800). db