I CZ 152/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 152/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku J. R.

przy uczestnictwie W. R. i W. R.

o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2010 r.,

zażalenia uczestnika postępowania W. R.

na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt I Ca

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

J. R. złożył wniosek (w dniu 9 maja 2008 r.) o zmianę postanowienia Sądu

Rejonowego z dnia 16 marca 1989 r. o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym ojcu –

F. R. W postanowieniu tym stwierdzono, że po zmarłym spadek dziedziczą na

podstawie ustawy żona E. R. i dwaj synowie: W. R. i W. R. Wniosek ten został oddalony

postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 4 sierpnia 2008 r., ponieważ wnioskodawca,

będąc uczestnikiem postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, nie wykazał, że

swoje żądanie opiera na podstawie, której nie mógł powołać w tym postępowaniu i w

ciągu roku od dnia, w którym uzyskał taką możność (art. 679 § 1 k.p.c.). Uchybienie

temu terminowi oznacza konieczność oddalenia wniosku.

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. odrzucił apelację

wniesioną przez W. R. jako niedopuszczalną. Zaskarżone postanowienie z dnia 4

sierpnia 2008 r. uprawomocniło się z upływem 14 dni od doręczenia go wnioskodawcy J.

R. Odpis takiego postanowienia doręcza się bowiem podmiotem zainteresowanym tylko

w razie złożenia apelacji przez wnioskodawcę.

W zażaleniu W. R. podniesiono zarzuty naruszenia art. 373 k.p.c. w zw. z art. 13

§ 2, art. 510 § 1, art. 514 § 1 k.p.c w zw. z art. 510 § 1 k.p.c. Skarżący wnosił o

uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z treści postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 sierpnia 2008 r. wynika, że

wnioskodawca J. R. był uczestnikiem postępowania o stwierdzenie nabycia spadku,

zakończonego postanowieniem z dnia 10 marca 1989 r. Wnioskodawca ten nie wykazał,

że swoje obecne żądanie o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku opiera

na postawie, której nie mógł powołać w tym postępowaniu ani w ciągu roku od

momentu, w którym uzyskał taką możność (art. 679 § 1 zd. II k.p.c.). Istniały zatem

podstawy do oddalenia jego wniosku jako nieuzasadnionego w rozumieniu art. 514 § 2

k.p.c.

Wbrew sugestii skarżącego, wnoszący apelację W. R. nie uzyskał statusu

uczestnika postępowania w sprawie o zmianę postanowienia z dnia 10 marca 1989 r.

(art. 510 § 1 k.p.c.). Trafnie Sąd Okręgowy stwierdził, że rozpoznając sprawę w

okolicznościach przewidzianych w art. 514 § 2 k.p.c., sąd nie wzywa osób

zainteresowanych do udziału w sprawie, w tym także – uczestników postępowania w

sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Stroną (uczestnikiem) takiego postępowania

jest bowiem tylko wnioskodawca i on mógłby wnieść skutecznie środek odwoławczy w

postaci apelacji. Nie ma przy tym znaczenia to, że doręczenie zaskarżonego apelacją

postanowienia nastąpiło nie tylko do rąk wnioskodawcy (J. R.), ale też – W. R.

(wnoszącemu apelację). Brak statusu uczestnika postępowania przez wnoszącego

apelację uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 13

§ 2 k.p.c.).

Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.