I CZ 152/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 152/07

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Gerard Bieniek

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi F.(...) Spółki z o.o. w W. o wznowienie postępowania z powództwa

Z. B. i W. B.

przeciwko F.(...) Spółce z o.o. w W.

z udziałem interwenientów ubocznych po stronie pozwanej: (…) Banku S.A. w W. i

Banku B.(…) w K.

o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2006 r.,

sygn. akt VI ACa (…),

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2008 r.,

zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 września 2007 r.,

sygn. akt VI ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez stronę

pozwaną skargę o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Z. i W. B.

przeciwko F.(...) Sp. z o.o. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, zakończonej

wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2006 r., sygn. akt VI ACa (…). W

uzasadnieniu swego postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że ocena wiarygodności

zeznań świadka T. P., którą to ocenę wskazuje skarżący jako podstawę wznowienia, nie

może być uznana za wykrycie nowych okoliczności faktycznych lub środków

dowodowych, o których mowa w art. 403 § 3 k.p.c., tym bardziej, że skarżący żadnych

nowych okoliczności, ani nowych środków dowodowych nie przedstawił.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i

przekazanie

sprawy

do

ponownego

rozpoznania

przez

Sąd

Apelacyjny.

Zarzucił naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię, prowadzącą do przyjęcia,

że okoliczności i dowody, które skarżący powołał w skardze nie mogą stanowić

przyczyny wznowienia postępowania. W ocenie skarżącego nowymi okolicznościami

jest istnienie w czasie orzekania w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2006 r. wierzytelności spółki P.(...) Sp. z o.o. wobec

Forum (...) Sp. z o.o. na kwotę 6.200.000 zł, wynikających z umów zawartych w imieniu

P.(...) przez T. P., który był świadkiem we wskazanej sprawie. W ocenie skarżącego,

fakt, że świadek T. P., jest jedynym udziałowcem oraz jedynym członkiem P.(...) Sp. z

o.o. stanowi istotną okoliczność dla ustalenia wiarygodności tego środka dowodowego.

Świadek ten jako wierzyciel spółki F.(...) na kwotę 6 200 000 zł był zaś pośrednio

zainteresowany wynikiem sprawy zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28

kwietnia 2006 r., ponieważ właśnie czynność zdziałana przez tę spółkę była

przedmiotem skargi pauliańskiej powodów Z. B. i W. B.

Zdaniem skarżącego, gdyby powyższe fakty były znane sądom orzekającym w

sprawie to zgodnie z art. 233 § 1 k.p.c. musiałyby zostać uwzględnione jako element

stanu faktycznego sprawy przyjętego do rozstrzygnięcia, a ich wpływ na rozstrzygnięcie

sprawy wymagałby omówienia w uzasadnieniu wyroku (art. 328 § 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że dopuszczalność skargi o wznowienie zależy od

oparcia jej na ustawowej podstawie (art. 410 § 1 k.p.c.) Strona skarżąca oparła skargę o

wznowienie na podstawie przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. zgodnie z którą można

żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub

środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona

nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W orzecznictwie jednomyślnie

przyjmuje się, że podstawą wznowienia mogą być tylko takie fakty i dowody, które

istniały przed rozstrzygnięciem sporu, tj. w trakcie postępowania i przed jego

zakończeniem (postanowienie SN z 10.02.2006 r., I PZ 33/05, OSNP nr 3-4/2007, poz.

48). Należy podnieść, że przepis ten nie różnicuje rodzaju faktów, które mogą

uzasadniać wznowienie postępowania, wymagając jedynie, aby fakty te mogły mieć

wpływ na wynika sprawy. Mogą więc to być zarówno fakty lub dowody odnoszące się

bezpośrednio do podstawy dochodzonego roszczenia, jak również fakty i dowody

odnoszące się do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Przechodząc do oceny zasadności wniesionego zażalenia należy podnieść co

następuje. Powołane przez skarżącego fakty w postaci okoliczności, że świadek T. P.

był osobiście zainteresowany w rozstrzygnięciu sprawy z powództwa Z. i W. B.

przeciwko F.(...) na korzyść powodów, oraz iż czynił on przygotowania do wytoczenia

własnego powództwa, należy uznać za istniejące przed zakończeniem postępowania w

sprawie. Jednakże skarżący wywodzi te okoliczności z faktu złożenia przez T. P. w

imieniu P.(...) Sp. z o.o. pozwu z dnia 1 sierpnia 2006 r. Prawomocny wyrok w sprawie

VI ACa (…) zapadł w dniu 28 kwietnia 2006 r., a wystąpienie przez P.(...) Sp. z o.o.

przeciwko F.(...) Sp. z o.o. nastąpiło po tej dacie. Skarżący nie wskazał, poza

dołączeniem kopii pozwu żadnych okoliczności, które miałyby uzasadniać jego tezę o

zainteresowaniu świadka w rozstrzygnięciu sprawy. Wynika z tego, że ocena

zainteresowania świadka w rozstrzygnięciu sprawy na rzecz powodów wynika jedynie z

następczego faktu wytoczenia powództwa przeciwko niemu. Sądy orzekające w

niniejszej sprawie nie mogły jednak w toku postępowania wziąć pod uwagę tej

okoliczności jako następującej po prawomocnym zakończeniu postępowania.

Jedyną okolicznością wykazaną w skardze o wznowienie postępowania,

a istniejącą w chwili orzekania przez sądy meriti był fakt, że świadek T. P. był jedynym

udziałowcem i jedynym członkiem zarządu spółki P.(...) Sp. z o.o., co nie mogło mieć

jednak znaczenia dla toku zakończonego postępowania, w którym spółka ta nie była

stroną. Z tego względu okoliczności ta nie mogła mieć wpływu na ocenę zeznań

świadka,

a

tym

samym

na

rozstrzygnięcie

sprawy.

Wszelkie

twierdzenia

o

przygotowywaniu przez T. P. swojego własnego powództwa mają bowiem znaczenie

wyłącznie w kontekście późniejszego wytoczenia przez P.(…) M.(...) Sp. z o.o. własnego

powództwa przeciwko skarżącej spółce.

Sąd Apelacyjny prawidłowo zatem uznał, że mimo wskazania podstawy

wznowienia w sposób formalnie odpowiadający art. 403 § 2 k.p.c., to w rzeczywistości –

co wynika nawet z samego uzasadnienia skargi - podniesione okoliczności tej podstawy

nie wypełniają.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanej jako nieuzasadnione

(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).