I CZ 149/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 149/12

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa D. K.

przeciwko Towarzystwu Budownictwa Społecznego B. Spółce z o.o.

w.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie 2. wyroku Sądu

Apelacyjnego w […] z dnia 13 marca 2012 r., w przedmiocie kosztów procesu w

postępowaniu apelacyjnym,

uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie i wniosek o zasądzenie

kosztów

postępowania

apelacyjnego

przekazuje

Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu

Sądowi

rozstrzygnięcie

zażaleniowego.

o

kosztach

postępowania

Uzasadnienie

Wyrokiem z 13 marca 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego

Towarzystwa Budownictwa Społecznego „B." Sp. z o.o. od wyroku Sądu

Okręgowego w W. z 16 czerwca 2011 r. i zasądził od niego na rzecz powódki D.

K. kwotę 5400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.

Jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd

Apelacyjny powołał art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 6 w zw. z

§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z

urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

W

zażaleniu

na

powyższe

rozstrzygnięcie

Sądu

Apelacyjnego

w przedmiocie kosztów postępowania pozwany zarzucił, że zapadło ono

z naruszeniem art. 109 § 1 k.p.c. przez zasądzenie na rzecz powódki

reprezentowanej przez fachowego pełnomocnika kosztów postępowania pomimo

braku wniosku o ich przyznanie według norm przepisanych, § 6 pkt 6 w zw. z § 12

ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia opłat

za czynności radców prawnych (...) poprzez nienależne zasądzenie na rzecz

powódki kwoty 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w warunkach gdy

adekwatnie do wartości przedmiotu sporu mogła jej być zasądzona z tego tytułu

najwyżej kwota 2.400 zł.

Pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez oddalenie

wniosku powódki o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania oraz

o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 98 k.p.c. strona przegrywająca proces ma

obowiązek zwrócić przeciwnikowi koszty procesu niezbędne do podjęcia celowej

obrony jej praw, w tym koszty zastępstwa procesowego, jeżeli strona jest

reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego. Wysokość kosztów należnych

stronie tytułem kosztów zastępstwa procesowego wykonywanego przez radcę

prawnego

ustala

się

według

stawek

określonych

w

powołanym

wyżej

rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za

czynności radców prawnych (...). Wysokość wynagrodzenia w stawce minimalnej

przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi na mocy

§ 6 pkt 6 rozporządzenia 3.600 zł, przy czym stawki minimalne za prowadzenie

spraw w postępowaniu apelacyjnym wynoszą przed sądem apelacyjnym - 75%

stawki minimalnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam radca prawny. W niniejszej

sprawie zatem wysokość kosztów należnych na rzecz powódki reprezentowanej

przez radcę prawnego wynosiła 2.400 zł.

Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.c. roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeżeli

strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej

wydanie wyroku nie złoży spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie

kosztów według norm przepisanych. Z urzędu sąd orzeka tylko o kosztach

należnych stronie, która działa bez fachowego pełnomocnika.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że w odpowiedzi na apelację (k. 606)

powódka wniosła o zasądzenie od pozwanej „zwrotu kosztów postępowania

z wyodrębnieniem kosztów zastępstwa procesowego", a na rozprawie apelacyjnej

(k. 618) pełnomocnik powódki wniósł o oddalenie apelacji pozwanego od wyroku

Sądu pierwszej instancji i zasądzenie na rzecz powódki kosztów postępowania.

Oświadczenie to mogło podlegać wykładni, a skoro jego złożeniu nie towarzyszyło

złożenie spisu kosztów, których zasądzenia domagała się powódka, to Sąd

Apelacyjny miał podstawy przyjąć, że powódka zmierza do zasądzenia na swoją

rzecz kosztów obejmujących taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815

§ 1

zdanie

pierwsze

k.p.c.,

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

sentencji,

a rozstrzygnięcie o kosztów postępowania zażaleniowego pozostawił Sądowi

Apelacyjnemu.

es