I CZ 149/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 149/07

POSTANOWIENIE

Dnia 6 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

w sprawie z wniosku A. O.

przy uczestnictwie B. O.-J.

o dział spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2008 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt V

Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 11 października 2007 r. odrzucił skargę

kasacyjną uczestniczki postępowania, wniesioną na postanowienie tego Sądu z dnia 27

czerwca 2007 r. Tym ostatnim postanowieniem oddalono apelację uczestniczki

postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 27 grudnia 2006 r.

Odrzucenie skargi kasacyjnej uczestniczki spowodowane było niezamieszczeniem w tej

skardze właściwego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, określonego

w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

W zażaleniu uczestniczki postępowania taką ocenę Sądu Okręgowego uznano za

nieuzasadnioną i wskazywano na to, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania zostało redakcyjnie wyodrębnione. Jednocześnie z treści

tego uzasadnienia wynika, że skarżąca eksponuje nieważność postępowania w związku

z naruszeniem przez Sąd wskazanych w skardze przepisów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wprawdzie w treści skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania znalazł się

wyodrębniony redakcyjnie fragment mający - w zamierzeniu skarżącej – stanowić

uzasadnienie wniosku przyjęcia złożonej skargi do rozpoznania, jednakże nie sposób

uznać, że z merytorycznego punktu widzenia spełnia on jednak wymagania

przewidziane w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W omawianym wywodzie w ogóle bowiem nie

nawiązano w sposób właściwy do stosownych przesłanek tzw. przedsądu, określonych

w art. 3989 § 1 k.p.c. Stwierdzono tylko, z powołaniem się ogólnie na wskazane w

skardze

podstawy

kasacyjne

(naruszenie

przepisów

prawa

materialnego

i

procesowego), że w zaskarżonym postanowieniu Sąd Okręgowy „powielił zaistniałą na

etapie pierwszoinstancyjnego rozpoznania sprawy jego (postępowania) oczywistą

nieważność”.

W tej sytuacji zażalenie uczestniczki postępowania należało oddalić jako

nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).