I CZ 144/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 144/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K. G.

przeciwko Bankowi Polska Kasa Opieki S.A. z siedzibą w W.

o ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 grudnia 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 lipca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

pozwanego oraz obciążył go kosztami postępowania. Wskazał, iż apelacja została

wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, a jego przywrócenie przez Sąd

Okręgowy było nieuzasadnione.

Pozwany zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego

uchylenie. Skarżący zarzucił naruszenie art. 138 § 2 k.p.c., art. 139 § 1 k.p.c. oraz

art. 217 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c. i w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Wskazał, iż wbrew

ocenie Sądu Apelacyjnego przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z jego

uzasadnieniem nie została mu doręczona, gdyż pracownik poczty nie podjął próby

jej doręczenia pracownikowi pozwanego banku, co czyniło bezskutecznym

doręczenie zastępcze. Nie było jednocześnie podstaw do kwestionowania przez

Sąd Apelacyjny postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Pozwany w dniu 28 września 2010 r. złożył pismo, w którym domagał się

zrealizowania wniosku z dnia 30 czerwca 2010 r., dotyczącego doręczenia wyroku

z dnia 29 czerwca 2010 r., a w razie jego nieuwzględnienia, przywrócenia terminu

do wniesienia apelacji. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 5 października 2010

r. przywrócił pozwanemu termin do wniesienia apelacji. Należy zatem przyjąć, że w

jego ocenie nastąpiło wcześniej prawidłowe doręczenie uzasadnienia wyroku, przy

zastosowaniu art. 139 k.p.c. Ta kwestia nie była przedmiotem ponownej oceny ze

strony Sadu Apelacyjnego. Skuteczność doręczenia uzasadnienia zaskarżanego

wyroku była oceniana jedynie przy okazji kontroli zasadności przywrócenia terminu.

Sąd Apelacyjny nie mógł zatem dopuścić się naruszenia przepisów dotyczących

doręczenia wskazanych w zażaleniu pozwanego. Sąd Apelacyjny oceniał jedynie,

czy usprawiedliwione było przywrócenie terminu do wniesienia apelacji przez

pozwanego. Zażalenie w części kwestionującej to stanowisko było natomiast

uzasadnione. Pozwany powołał szereg okoliczności zarówno dla wykazania, że

przesyłka zawierająca uzasadnienie wyroku faktycznie nie wpłynęła, jak i dla

wykazania, iż pozwany nie ponosi ewentualnie winy w niezachowaniu terminu do

wniesienia apelacji. Argumentacja przedstawiona przez pozwanego mogła

przemawiać za zasadnością jego stanowiska. Wskazał on miedzy innymi na

sposób odbioru korespondencji i prawidłowe funkcjonowanie tego systemu. Przy

braku w nim adnotacji o dokonaniu doręczenia uzasadniało to przyjęcie przez

pozwanego, że doręczenie uzasadnienia wyroku nie nastąpiło. Należało także

uwzględnić, że upływ czasu pomiędzy złożeniem wniosku o doręczenie odpisu

uzasadnienia

wyroku,

a

datą

w której

pozwany

uzyskał

informację

o

uprawomocnieniu się wyroku (21 września 2010 r.) przypadający w okresie

wakacyjnym – oraz okres choroby pełnomocnika pozwanego od 18 sierpnia 2010

r. do 18 września 2010 r.), nie przemawiały za przypisaniem stronie pozwanej

braku należytej staranności. Tak też okoliczności te zostały ocenione przez Sąd

Okręgowy, który przywrócił termin do wniesienia apelacji. W uzasadnieniu

zażalenia zasadnie zaś podniesiono, że podważenie przez Sąd drugiej instancji

postanowienia Sądu pierwszej instancji o przywróceniu terminu do wniesienia

środka odwoławczego może mieć miejsce wówczas, gdy zachodzi ku temu pewna

podstawa. Okoliczności występujące w rozpoznawanej sprawie nie uzasadniały

takiej oceny.

Z tych względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.