I CZ 144/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 144/05

POSTANOWIENIE

Dnia 3 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

w sprawie z powództwa R.K.

przeciwko Miastu W., Skarbowi Państwa reprezentowanemu

przez Komendanta Głównego Policji oraz K.K.

o stwierdzenie nieważności czynności prawnej lub zobowiązanie do złożenia

oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lutego 2006 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...],

1/

odrzuca

zażalenie

w

części

dotyczącej

postanowienia w pkt 1;

2/ w pozostałej części oddala zażalenie.

zaskarżonego

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2005 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił wniosek powódki o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 17 listopada 2004 r. oraz odrzucił kasację. Z dokonanych

ustaleń wynika, że odpis wyroku doręczono pełnomocnikowi powódki w dniu 15

marca 2005 r., zaś kasacja wniesiona została w dniu 22 kwietnia 2005 r. Sąd

podniósł w uzasadnieniu, że pełnomocnik powódki we wniosku o przywrócenie

terminu powoływała się na swą nieobecność w pracy z powodu choroby w okresie

od 4 do 20 kwietnia 2005 r. i dalej od 23 kwietnia 2005r., co oznacza, iż przyczyna

uniemożliwiająca dochowanie terminu złożenia kasacji ustała najpóźniej w dniu 20

kwietnia 2005 r., tym bardziej, że w dniu 22 kwietnia pełnomocnik powódki złożyła

kasację, zaś 9 maja 2005 r. odebrała osobiście postanowienie z 4 maja 2005 r. o jej

odrzuceniu. Wniosek o przywrócenie terminu został zaś złożony dopiero 20 maja

2005 r.

Powyższe postanowienie pełnomocnik powódki zaskarżyła zażaleniem,

żądając uchylenia postanowienia i uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.

W uzasadnieniu wywodziła, iż odczuwała dolegliwości zdrowotne nie tylko

w okresie zwolnienia lekarskiego od 4 do 20 kwietnia 2005 r., lecz także później.

Wniesienie kasacji 22 kwietnia 2005 r. było połączone z dużym wysiłkiem. W tym

stanie rzeczy wniosek o przywrócenie terminu złożony 20 maja 2005 r.

trudno uznać za nadmiernie spóźniony czy nieusprawiedliwiony.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu w części, w jakiej dotyczy postanowienia

w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.

Zgodnie bowiem z art. 39318 § 1 k.p.c. (znajdującym odpowiednik w obecnie

obowiązującym art. 3941 § 1 k.p.c.), zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

tylko na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające kasację, a ponadto

w sprawach, w których przysługuje kasacja, zgodnie z § 2 tegoż przepisu, także na

postanowienie

sądu

drugiej

instancji

kończące

postępowanie

w sprawie,

z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 392 k.p.c. (ob. art. 398 1 k.p.c.),

a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie

sądu pierwszej instancji. Do tej kategorii postanowień nie należy orzeczenie

zawarte w pkt 1 zaskarżonego postanowienia.

Rozpoznaniu podlega natomiast zażalenie w części, w jakiej dotyczy

postanowienia o odrzucenie kasacji. Jest ono niezasadne, skoro kasacja wpłynęła

ewidentnie po upływie terminu, czego skarżąca nie kwestionuje. W orzecznictwie

Sądu Najwyższego wyjaśniano, że na wniosek skarżącego można badać, jako

przesłankę postanowienia w przedmiocie odrzucenia kasacji, także zasadność

odmowy przywrócenia terminu do dokonania tej czynności procesowej. Nie jest też

wykluczone badanie zasadności odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do

wniesienia kasacji. Nie może być jednak wątpliwości odnośnie do tego, że

w rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji

wpłynął po terminie do złożenia takiego wniosku, określonym w art. 169 § 1 k.p.c.,

zatem prawidłowo został odrzucony. Podnoszone w uzasadnieniu zażalenia zarzuty

w istocie tego nie kwestionują, odnoszą się natomiast do przyczyn, które to

spóźnienie uzasadniały (trwająca dalej po zakończeniu zwolnienia lekarskiego

choroba i związana z tym niezdolność do pracy, następnie kolejne zwolnienie

lekarskie).

Mogłyby

zatem

mieć

znaczenie

przy

rozpoznaniu

wniosku

o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia

kasacji (którego zresztą nie złożono), nie mają natomiast znaczenia dla oceny

zasadności odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na

podstawie art. 3941 w związku z art. 39814 k.p.c. w części, w jakiej zażalenie

podlega oddaleniu, oraz art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 i 370 k.p.c. w części,

w jakiej podlega odrzuceniu.