I CZ 143/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 143/10

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2010 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 czerwca 2010 r.,

sygn. akt VI ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny uzupełnił postanowienie wydane

w dniu 29 marca 2010 r. przez dodanie punktu drugiego, którym zasądził od powoda na

rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 zł tytułem

kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Stosownie do wyniku

postępowania zakończonego odrzuceniem skargi kasacyjnej powód został obciążony, w

oparciu o art. 98 § 1 k.p.c., obowiązkiem zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Nie

zasługiwał na uwzględnienie wniosek powoda o nieobciążanie go kosztami, ponieważ

nie stanowi wyjątkowego wypadku przewidzianego art. 102 k.p.c. korzystanie przez

niego ze zwolnienia od kosztów sądowych ani charakter wytoczonego przez niego

powództwa, czy też fakt, że radcowie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa wykonują

swoje obowiązki w ramach stosunku pracy.

Powód w zażaleniu domagał się uchylenia postanowienia i oddalenia wniosku

pozwanego o obciążenie go kosztami postępowania związanymi z wniesieniem skargi

kasacyjnej, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c. przez uznanie, że obciążenie go

kosztami na rzecz Prokuratorii Generalnej nie jest wyjątkowym wypadkiem, o jakim

mowa w tym przepisie. Trudna sytuacja ekonomiczna sprawi, że wydatkowanie

znacznej kwoty na pokrycie kosztów pozwanego wpłynie na znaczne obniżenie jakości i

tak skromnego życia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu jest uzależnione od wyniku sprawy, a zatem

powinno być dokonane w orzeczeniu końcowym, stosownie do art. 108 § 1 k.p.c., przy

zastosowaniu jednej z reguł przewidzianych art. 98 do 107 k.p.c. Zgodnie z zasadami

unifikacji i koncentracji uwzględnić należy wszystkie poniesione przez strony koszty

procesu, także te związane z wpadkowymi postępowaniami, które poprzedzały wydanie

końcowego orzeczenia. Reguły te mają odpowiednie zastosowanie zarówno w

postępowaniu apelacyjnym (art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.), jak i

kasacyjnym (art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). W odniesieniu do

rozstrzygnięcia o kosztach procesu istnieje możliwość uzupełnienia końcowego

orzeczenia, stosownie do art. 351 § 1 w związku z art. 361 i art. 391 § 1 k.p.c.

W rozpoznawanej sprawie doszło jednak do zmiany sytuacji, z uwagi na

uchylenie, postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2010 r., I CZ 144/10,

postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną powoda. Wobec tego nie istnieje

końcowe orzeczenie, które miałoby uzupełniać kwestionowane postanowienie i z tej

przyczyny należało je uchylić. Zbędne było zatem odnoszenie się do podniesionych w

zażaleniu zarzutów, które są w tej sytuacji bezprzedmiotowe.

Z powyższych względów zaskarżone postanowienie zostało uchylone w oparciu o

art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.