I CZ 14/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 14/13

POSTANOWIENIE

Dnia 8 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Owczarek (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych

przeciwko Poczta Polska Spółce Akcyjnej w W. i W. Spółce z o.o. w W.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2013 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 listopada 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19.06.2012 roku Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda

od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego powództwo Prezesa Urzędu Zamówień

Publicznych przeciwko Poczcie Polskiej S.A. i W. sp. z o.o. o ustalenie. Od

powyższego wyroku powód wywiódł skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia

31 października 2012 r. doręczonym w dniu 7 listopada 2012 r. pełnomocnik

powoda został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej

poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania przed Sądem

Najwyższym z jednym jego odpisem (art. 89 § 1 k.p.c.). W dniu 9.11.2012 roku

powód przedłożył wskazane pełnomocnictwo, ale bez jego odpisu. W konsekwencji

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 23.11.2012 roku odrzucił skargę kasacyjną

powoda na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. z powodu nie usunięcia braków

formalnych skargi w zakreślonym terminie.

W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 398 6 § 2

k.p.c.

poprzez

odrzucenie

skargi

kasacyjnej

mimo

braku

przesłanki

-

w szczególności bez uprzedniego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi

przez dołączenie dwóch odpisów pełnomocnictwa do jej wniesienia dla stron

przeciwnych oraz naruszenie art. 130 § 1 k.p.c. poprzez wezwanie powoda do

uzupełnienia braków skargi kasacyjnej w sposób nieprecyzyjny i dwuznaczny

powodujący wątpliwość co do treści wezwania. Formułując powyższe zarzuty

skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z treści zażalenia wynika, że powód nie kwestionuje po pierwsze, że zgodnie

z art. 89 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 maja 2012 r. (nadanym

ustawą z dnia 16 września 2011 r. - Dz. U. Nr 233, poz. 1381) pełnomocnik jest

obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy

pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa

wraz z odpisem dla strony przeciwnej. Po drugie, nie przeczy, że nie przedłożył

dodatkowego odpisu pełnomocnictwa do działania przed Sądem Najwyższym mimo

wezwania Sądu Apelacyjnego, po trzecie, zgadza się ze stanowiskiem Sądu, że nie

dołączenie odpisu pełnomocnictwa (dodatkowego egzemplarza) stanowiło brak

formalny skargi

kasacyjnej podlegający usunięciu

w trybie

postępowania

naprawczego wszczynanego na podstawie art. 130 § 1 k.p.c.

W tym kontekście nie jest zasadny sformułowany w zażaleniu zarzut

naruszenia art. 130 § 1 k.p.c. polegający, według skarżącego, na wezwaniu

powoda do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w sposób nieprecyzyjny

i dwuznaczny powodujący wątpliwość co do treści obowiązku powoda. W zażaleniu

powód argumentuje, że o takim charakterze wezwania świadczy, po pierwsze fakt,

że wraz ze skargą kasacyjną przedłożył w jednym egzemplarzu pełnomocnictwo

z 24.10.2012 roku upoważniające pełnomocnika „do wniesienia skargi kasacyjnej",

a po drugie, Sąd Apelacyjny wezwał go do przedłożenia pełnomocnictwa tylko

z jednym odpisem, tymczasem w sprawie jest dwóch pozwanych, co prowadzi do

wniosku, że wezwanie powinno dotyczyć dwóch odpisów pełnomocnictwa.

Zgodzić się należy z poglądem żalącego, że zarządzenie zobowiązujące

stronę do usunięcia braków pisma powinno być precyzyjne i jasne, nie może

natomiast być dwuznaczne i powodujące wątpliwość co do przedmiotu wezwania

i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści (por. postanowienie

SN z 17.11.2003 r. I PZ 158/02, OSNP wkładka 2003, nr 15, poz. 4).

Wbrew jednakże zarzutom powoda, treść zarządzenia Sądu jest, w ocenie

Sądu Najwyższego, jednoznaczna (k. 701 akt - cyt. „wzywa do uzupełnienia braku

formalnego skargi kasacyjnej w terminie tygodniowym od daty doręczenia

niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez nadesłanie

pełnomocnictwa procesowego do działania przed Sądem Najwyższym wraz

z jednym odpisem"). Powód zresztą prawidłowo je zrozumiał, skoro bez

jakichkolwiek zastrzeżeń, czy uwag przedłożył pełnomocnictwo upoważniające

radcę prawnego ,,do wniesienia skargi kasacyjnej i reprezentowania powoda przed

Sądem Najwyższym w owej sprawie" (a więc inne niż załączone do skargi

kasacyjnej) odpowiadające w pełni treści wezwania Sądu (k. 703 akt sprawy),

choć bez koniecznego odpisu (dodatkowego egzemplarza dla strony przeciwnej).

Nie ma znaczenia dla oceny jasności i jednoznaczności wezwania wystosowanego

w trybie art. 130 § 1 k.p.c. to, czy Sąd II instancji prawidłowo wezwał powoda do

przedłożenia tylko jednego odpisu pełnomocnictwa zamiast dwóch, skoro w istocie

powód nie wykonał zarządzenia zgodnie z jego treścią, albowiem nie przedłożył

żadnego odpisu pełnomocnictwa.

Skoro wbrew twierdzeniom powoda, wezwanie do usunięcia braków skargi

kasacyjnej było wolne od zarzucanych wad, nie doszło także do naruszenia art.

3986 § 2 k.p.c. Nie usunięcie braku formalnego skargi kasacyjnej w zakreślonym

terminie jest, stosownie do cytowanego przepisu, przesłanką odrzucenia skargi

kasacyjnej, stąd zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

W tym stanie rzeczy zażalenie powoda podlegało oddaleniu jako

bezzasadne na podstawie art. 39814 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.