I CZ 14/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 14/12

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Wojciech Katner

w sprawie z powództwa K. G.-A.

przeciwko B. A.

o rozwód,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2012 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 4 listopada 2011 r.,

zażalenie oddala.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powódki z tego względu, że została ona wniesiona w sprawie, w której

jest ona niedopuszczalna. Skarga kasacyjna została bowiem złożona od

postanowienia wskazanego Sądu, którym oddalono zażalenie powódki na

postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu jej pozwu z powodu braku

jurysdykcji krajowej. W pozwie powódka domagała się rozwiązania jej małżeństwa

z pozwanym przez orzeczenie rozwodu.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego powódka zażądała jego

zmiany przez uznanie dopuszczalności wniesionej skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Abstrahując od kwestii nieprawidłowo sformułowanego – z punktu widzenia

procesowego – wniosku zawartego w zażaleniu, należy stwierdzić, że jest ono

oczywiście nieuzasadnione merytorycznie i jako takie nie zasługiwało na

uwzględnienie. Sąd Apelacyjny trafnie bowiem przyjął, że stosownie do art. 398 2

§ 1 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna w sprawach o rozwód jest niedopuszczalna, stąd

też podlegała ona odrzuceniu. Niedopuszczalność ta dotyczy zarówno orzeczeń

merytorycznych, jak i – wbrew wywodom skarżącej – orzeczeń o charakterze

procesowym kończącym postępowanie w sprawie o rozwód.

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 394 1 § 3 w zw. z art.

39814 k.p.c.).