Legislator Case Law & Legislation
I CZ 14/10 AI generated

I CZ 14/10 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 14/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sąd Okręgowy w R. postanowieniem z dnia 5 stycznia 2010 r. odrzucił apelację uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia 9 marca

Legislator headnote

AI generated

art. 13 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I CZ 14/10 · Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy w R. postanowieniem z dnia 5 stycznia 2010 r. odrzucił apelację uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia 9 marca

Keywords

AI generated
art. 13 § 2 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
III CZP 29/00
Uchwała z dnia 26 września 2000 r., III CZP 29/00 Przewodniczący: Sędzia SN Jacek Gudowski (sprawozdawca) Sędziowie SN: Marian Kocon, Maria Grzelka Sąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Piotra Wiśniewskiego w sprawie z powództwa Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego S.A. w K. przeciwko Andrzejowi K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 26 września 2000 r. zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2000 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c.:
III CZP 12/02
Uchwała z dnia 13 marca 2002 r., III CZP 12/02 Sędzia SN Antoni Górski (przewodniczący) Sędzia SN Marian Kocon Sędzia SN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku syndyka masy upadłości Teresy S. – właścicielki Firmy Handlowo-Pożyczkowej „K.” przy uczestnictwie Jolanty W. o wpis prawa własności, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 13 marca 2002 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jana Szewczyka, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 31 stycznia 2002 r.:
III CZP 84/02
Postanowienie z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZP 84/02 Postanowienie o charakterze formalnym, podlegające zaskarżeniu, wydane na posiedzeniu niejawnym – skonstruowane w ten sposób, że jego sentencja wraz z uzasadnieniem stanowi jeden dokument – nie istnieje w znaczeniu procesowym w sytuacji, w której skład sądu podpisał tylko uzasadnienie, natomiast nie podpisał sentencji. Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Jan Górowski Sędzia SN Marek Sychowicz Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Wiesławy J. przeciwko Józefowi J. o separację, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 21 stycznia 2003 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jana Szewczyka zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Apelacyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 października 2002 r.: "Czy przysługuje zażalenie na postanowienie odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od apelacji ?" odmówił podjęcia uchwały.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 14/10

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSA Jan Futro

w sprawie z wniosku D. S.-K.

przy uczestnictwie D. K.

o podział majątku dorobkowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 maja 2010 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w R.

z dnia 5 stycznia 2010 r., sygn. akt I Ca (…),

1. oddala zażalenie;

2. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w R. na rzecz adw. M. P.

kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o 22 % podatku

VAT

tytułem

kosztów

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

uczestnikowi postępowania z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w R. postanowieniem z dnia 5 stycznia 2010 r. odrzucił apelację

uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia 9 marca

2009 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie mógł rozpoznać apelacji merytorycznie,

ponieważ zaskarżone postanowienie jest nieistniejące jako niepodpisane przez

przewodniczącego, który rozpoznał sprawę jednoosobowo. Przewodniczący wprawdzie

ogłosił postanowienie, ale go nie podpisał.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego pełnomocnik uczestnika

postępowania podkreślił, że postanowienie Sądu Rejonowego zostało mu doręczone

wraz z adnotacją „Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność – Sekretarz, R., dn.

23.03.2009 r.”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie jest

zgodne z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego. Według uchwały z dnia 26

września 2000 r., III CZP 29/00 (OSNC 2001, nr 2, poz. 25) wyrok, którego sentencji

skład sądu nie podpisał, nie istnieje w znaczeniu prawnoprocesowym także wówczas,

gdy został ogłoszony. Zgodnie z uchwałą z dnia 13 marca 2002 r., III CZP 12/02 (OSNC

2003, nr 2, poz. 17), jeżeli wydane na posiedzeniu niejawnym w trybie nieprocesowym

postanowienie rozstrzygające co do istoty sprawy zostało skonstruowane w ten sposób,

że wraz z uzasadnieniem stanowi jeden dokument, to podpisanie przez sędziego

samego uzasadnienia, przy braku podpisu sentencji, pociąga za sobą ten skutek, że

takie postanowienie w znaczeniu prawnoprocesowym nie istnieje. Stosownie zaś do

postanowienia z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZP 84/02 (OSNC 2003, nr 10, poz. 140),

postanowienie

o charakterze

formalnym,

podlegające

zaskarżeniu,

wydane

na

posiedzeniu niejawnym - skonstruowane w ten sposób, że jego sentencja wraz z

uzasadnieniem stanowi jeden dokument - nie istnieje w znaczeniu procesowym w

sytuacji, w której skład sądu podpisał tylko uzasadnienie, natomiast nie podpisał

sentencji. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że podpis sędziego został

umieszczony jedynie pod uzasadnieniem postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia

9 marca 2009 r., podczas gdy powinien znaleźć się również pod sentencją (art. 324 § 3

w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c.).