I CZ 139/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 139/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa W. P.

przeciwko J. K. i W. K.

o ochronę własności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 grudnia 2011 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w R.

z dnia 8 marca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., w sprawach o prawa majątkowe, w których

wartość przedmiotowa zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł, skarga kasacyjna jest

niedopuszczalna. W skardze kasacyjnej pozwanego wskazana została wartość

przedmiotu zaskarżenia w wysokości 28.000 zł. Trafne było więc rozstrzygnięcie

Sądu Okręgowego w R. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Nie zasługuje na

uwzględnienie zarzut pozwanych, że w skardze zakwestionowali oni wartość

przedmiotu sporu, więc Sąd Najwyższy powinien był ustalić jej prawidłową wartość.

Na tym etapie postępowania badanie wartości przedmiotu sporu jest już

niedopuszczalne. Bezpodstawny jest także zarzut, że sprawa, której przedmiotem

jest roszczenie o ochronę prawa własności oparte na art. 222 § 1 k.c. stanowi

sprawę o prawo niemajątkowe. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sprawą

majątkową jest sprawa, w której zgłoszone żądanie zmierza do realizacji prawa lub

uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron (zob.

postanowienie SN z 6 października 2006 r., V CZ 67/06, nie publ.). Niewątpliwie

tego rodzaju interesem uwarunkowane jest żądanie ochrony prawa własności. Ta

właśnie okoliczność przesądza o majątkowym charakterze sprawy, w której żądanie

takie jest rozpoznawane.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

md