I CZ 137/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 137/12

POSTANOWIENIE

Dnia 5 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa K. S.

przeciwko R. Polska S.A.

o zapłatę i zadośćuczynienie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2012 r.,

zażalenia powódki na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu zawarte

w pkt. 2 wyroku Sądu Okręgowego w W.

z dnia 20 kwietnia 2012 r.,

zmienia zaskarżone postanowienie i odstępuje od obciążenia

powódki kosztami postępowania apelacyjnego.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w wyroku z 20 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy

w W. zasądził od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1200 złotych tytułem

zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Swoje rozstrzygnięcie oparł na treści

art. 98 k.p.c.

Powódka zaskarżyła to postanowienie zażaleniem, w którym wniosła o jego

zmianę i odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania. Wskazała, że jej

sytuacja majątkowa i osobista jest wyjątkowa, co uzasadnia zastosowanie

w sprawie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od – odnoszącej się do obowiązku

rozliczania kosztów postępowania - zasady odpowiedzialności za wynik procesu

i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Fakt

ich nastąpienia (bądź braku) podlega ocenie sądu orzekającego w jednostkowym

przypadku, także na tle całokształtu rozpoznanej sprawy.

Z rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał,

iż w sprawie

nie

ma

szczególnych

okoliczności,

które

przemawiają

za

zastosowaniem art. 102 k.p.c., skoro orzekł o kosztach na podstawie art. 98 k.p.c.

Z taką oceną nie można się jednak zgodzić. Z dokumentów przedstawionych przez

powódkę wynika, że jej sytuacja majątkowa i osobista pozwalają na uznanie,

iż w sprawie mamy do czynienia z sytuacją „szczególną” w rozumieniu art. 102

k.p.c. Powódka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a mąż i córka,

z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, posiadają umiarkowany

stopień niepełnosprawności. Dochód rodziny stanowią świadczenia rentowe męża

i córki oraz zasiłek pielęgnacyjny, które nie są wysokie. Należy także zwrócić

uwagę, że powódka ma ograniczone możliwości zarobkowe z uwagi na fakt,

że zarówno mąż jak i córka (jako osoby niepełnosprawne) potrzebują jej pomocy.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c. i art.

39816 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

es