I CZ 137/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 137/06

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku G. S. Spółki z o.o. w W. i E . I. Spółka z o.o. w W.

przy uczestnictwie T. N. K.

o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2007 r.,

zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie

Sądu Okręgowego w W.

z dnia 29 września 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 września 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną uczestnika postępowania, wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia

9 maja 2005 r., z tej racji, że wnoszący skargę pełnomocnik nie uiścił stosownej

opłaty (art. 1302 § 3 k.p.c., art. 3986 § 2 k.p.c.).

W zażaleniu na postanowienie uczestnik postępowania wnosił o jego

uchylenie, podnosząc niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy z dnia 28 lipca

2005 r. o kosztach postępowania w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398

ze zm.; cyt. dalej jako ustawa z dnia 28 lipca 2005 r.”). W ocenie skarżącego, skoro

skarga kasacyjna jest wnoszona za pośrednictwem sądu drugiej instancji i sąd ten

bada jej formalne wymogi, to należy uznać, że czynności takie odbywają się

jeszcze w ramach postępowania drugoinstancyjnego. Prawidłowo został zatem

uiszczony wpis w wysokości 40 zł i do wpisu tego mają zastosowanie przepisy

ustawy z dnia 13 czerwca 1767 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz.U. 2002 r., nr 9, poz. 88 ze zm.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawowe znaczenie ma rozstrzygnięcie kwestii, czy wniesiona skarga

kasacyjna miała zostać opłacona zgodnie z poprzednio obowiązującymi przepisami

ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, czy

na podstawie nowej ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. Zgodnie z art. 149 ust. 1 tej

ostatniej ustawy, w sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy

stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, dotychczasowe

przepisy o kosztach sądowych. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu

9 maja 2006 r., postanowienie to zostało następnie doręczone pełnomocnikowi

uczestnika postępowania w dniu 10 lipca 2006 r. (k. 403), a skargę kasacyjną

wniesiono w dniu 12 września 2006 r. (k. 410). W orzecznictwie Sądu Najwyższego

ukształtowało się już trafne stanowisko, zgodnie z którym „zakończenie

postępowania w danej instancji” w rozumieniu art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca

2005 r. następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w danej

instancji (por. np. ostatnio uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r.,

III CZP 124/06; nieopublik.). Nie można zatem akceptować stanowiska skarżącego,

ze skoro „odrzucenie skargi nastąpiło przez Sąd drugiej instancji była to czynność

dokonana w postępowaniu drugoinstancyjnym” i z tego powodu powinny znaleźć

zastosowanie jeszcze przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art.

39814 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.