I CZ 131/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 131/10

POSTANOWIENIE

Dnia 2 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie z powództwa P. B.

przeciwko D.(...) Spółce z o.o. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2010 r.,

zażalenia powoda na postanowienie zawarte w punkcie 2. wyroku Sądu Okręgowego w

W. z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt XXIII Ga (…),

uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi

Okręgowemu

w

W. wraz

z rozstrzygnięciem

o

kosztach

postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację

powoda P. B. i apelację pozwanej D.(...) Sp. z o.o. w W. od wyroku Sądu Rejonowego

w W. z dnia 5 lutego 2010 r. w sprawie o zapłatę odszkodowania za utraconą przesyłkę

powierzoną pozwanemu do przewozu, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej kwotę

1200 złotych tytułem kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym.

W zażaleniu na zawarte w powołanym wyroku postanowienie o kosztach powód

zarzucił

rażące

naruszenie

art.

§

k.p.c.

przez

obarczenie

powoda

odpowiedzialnością za wynik procesu, mimo że zarówno apelacja powoda, jak

i pozwanego została oddalona przez Sąd drugiej instancji. W uzasadnieniu skarżący

podniósł, że obie strony w apelacji pisemnej i we wnioskach złożonych na rozprawie

odwoławczej żądały zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. Skoro więc obie

apelacje stron zostały oddalone, to - zdaniem skarżącego - koszty zastępstwa

procesowego przez Sądem drugiej instancji powinny zostać zniesione między stronami.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie należy uwzględnić.

Z uzasadnienia Sądu Okręgowego w W. wynika, że rozstrzygając o kosztach

zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym miał na względzie zgłoszone przez

pozwaną podczas rozprawy apelacyjnej zasadne w świetle art. 98 k.p.c. żądanie

zasądzenia kosztów. Wskazał na brak takiego wniosku ze strony powoda w trakcie

rozprawy apelacyjnej, a ponadto powód nie uczynił tego także składając w terminie

odpowiedź na apelację pozwanego. Dlatego powołując się na art. 109 § 1 k.p.c. Sąd

drugiej instancji uznał brak podstaw do zasądzenia z urzędu kosztów postępowania

apelacyjnego na rzecz powoda.

Z protokołu rozprawy przed Sądem drugiej instancji nie wynika, aby powód, poza

popieraniem własnej apelacji oraz wnoszeniem o oddalenie apelacji drugiej strony

zgłaszał wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.

Skarżący ma jednak rację odwołując się w zażaleniu do tego, że w apelacji zgłaszał

żądanie zasądzenia od pozwanego kosztów postępowania „łącznie z kosztami

zastępstwa procesowego za obie instancje”. Wprawdzie powód nie złożył sądowi spisu

kosztów, a we wniosku zamieszczonym w apelacji nie zgłosił wniosku o przyznanie

kosztów „według norm przepisanych”, tak jak to formułuje art. 109 § 1 k.p.c., ale można

uznać, że wniosek jako taki o przyznanie kosztów za drugą instancję został w apelacji

zgłoszony. W takiej sytuacji należało rozpoznać wnioski obu stron postępowania

dotyczące przyznania zwrotu kosztów za drugą instancję.

Z tego względu na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c. należało orzec, jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach postępowania

zażaleniowego na podstawie art. 108 § 2 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.