I CZ 130/17 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 25 maja 2017 r. jako nie spełniającą wymagania określonego w art. 871 § 2 k.p.c. stwierdzając nadto, że uzupełnienie tej skargi przez jej sporządzenie i podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu do jej wniesienia określonego w art. 3985 § 1 k.p.c.W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 871 § 1 w zw. z 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 871 § 1 w zw. z 130 § 3 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie i nadanie dalszego biegu skardze kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Ma rację skarżący, że Sąd drugiej instancji oczywiście wadliwie wezwał pozwanego do uzupełnienia osobiście wniesionej skargi kasacyjnej przez jej sporządzenie i wniesienie przez adwokata lub radcę prawnego, naruszając wskazane w zażaleniu przepisy postępowania.
Legislator headnote
AI generatedart. 3986 § 2 k.p.c, art. 871 § 2 k.p.c, art. 3985 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39821 k.p.c; I CZ 130/17 · Sąd Najwyższy: nie obciąża pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 130/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Mirosław BączykSSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. przeciwko T.S. o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2017 r.,zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 8 września 2017 r., sygn. akt I ACa (…), 1) oddala zażalenie;
2) nie obciąża pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 25 maja 2017 r. jako nie spełniającą wymagania określonego w art. 871 § 2 k.p.c. stwierdzając nadto, że uzupełnienie tej skargi przez jej sporządzenie i podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu do jej wniesienia określonego w art. 3985 § 1 k.p.c.W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 871 § 1 w zw. z 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 871 § 1 w zw. z 130 § 3 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie i nadanie dalszego biegu skardze kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Ma rację skarżący, że Sąd drugiej instancji oczywiście wadliwie wezwał pozwanego do uzupełnienia osobiście wniesionej skargi kasacyjnej przez jej sporządzenie i wniesienie przez adwokata lub radcę prawnego, naruszając wskazane w zażaleniu przepisy postępowania.
W razie sporządzenia skargi z naruszeniem art. 871 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlega bowiem odrzuceniu a limine bez wdrażania procedury naprawczej, z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego. Nie może być ona uzupełniona nawet w wyniku nieprawidłowego wezwania do uzupełnienia braków, a pismo procesowe złożone w wyniku takiego wezwania nie może stanowić kontynuacji nieskutecznej skargi lecz podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek formalnych, które ma spełniać skutecznie wniesiona skarga kasacyjna, w tym również pod kątem zachowania ustawowego terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c. W niniejszym postępowaniu nie podlega badaniu i ocenie przyczyna uchybienia terminowi i oczywista wadliwość wezwania pozwanego do uzupełnienia braku i jej skutek w postaci złożenia prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej, a jedynie zachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Z uwagi na charakter sprawy oraz sytuację majątkową skarżącej, o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 102 i 108 § 1 w zw. z art. 394 § 3, 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[as]jw