I CZ 128/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 128/06

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)

SSN Henryk Pietrzkowski

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa A. M.

przeciwko "D.-B." Przedsiębiorstwo Budowlano-Montażowe Spółce

z o.o. w D. i in. ,

o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną oraz uznanie umowy za

bezskuteczną,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 stycznia 2007 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 18 lipca 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 18 lipca 2006 r. odrzucił skargę

kasacyjną powódki A. M. od wyroku tego Sądu z dnia 28 marca 2006 r. z uwagi na

nieuiszczenie należnej opłaty.

W zażaleniu na powyższe postanowienie A. M. wniosła o uchylenie tego

orzeczenia, zarzucając naruszenie art. 72 k.p.c. oraz art. 4 i art. 13 ustawy o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.”) przepisy

przewidujące pobranie opłaty od pozwu stosuje się również do opłaty od skargi

kasacyjnej, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z treścią art.

13 u.k.s.c. opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi

ona 5 % wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej

niż 30 złotych i nie więcej niż 100.000 złotych.

Skutki nieuiszczenia opłat od środków odwoławczych i środków zaskarżenia

wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników określa art. 130 2 § 3 k.p.c.

Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo

wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki

odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od

wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza

sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od

wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.

Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy,

że przewodniczący wydziału postąpił nieprawidłowo wzywając pełnomocnika

powodów do uzupełnienia brakującej opłaty sądowej. Obowiązek uiszczenia tej

opłaty przy wniesieniu skargi kasacyjnej wynika wprost z art. 3 ust. 2 pkt 3 i art. 10

u.k.s.c., a skutek jego zaniechania - z art. 1302 § 3 k.p.c. Wadliwe działania

przewodniczącego wydziału, nie respektujące powyższych unormowań, nie mogą

sanować uchybienia obowiązkowi wniesienia opłaty we właściwy sposób, ani

uchylać sankcji za to uchybienie.

Skarżąca w zażaleniu nie kwestionowała faktu, iż opłata sądowa uiszczona

została przez jej pełnomocnika (adwokata) po wniesieniu skargi kasacyjnej.

Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z 3941

§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie.

db