I CZ 125/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 125/12

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa S. Spółki z o.o. w P.

przeciwko K. D.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie zawarte w punkcie IV i V wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r.,

umarza postępowanie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w punkcie IV wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. zasądził od

powódki

na

rzecz

pozwanego

7 400

zł

tytułem

kosztów

postępowania

apelacyjnego, a w punkcie V nakazał ściągnąć od powódki na rzecz Skarbu

Państwa – Sądu Okręgowego w T. 98 000 zł tytułem pozostałej opłaty od apelacji,

od której pozwany był zwolniony.

Powódka wniosła zażalenie na postanowienia zamieszczone w punktach IV

i V Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r., zarzucając naruszenie art. 361

w związku z art. 328 § 2 k.p.c. przez nieprawidłowe uzasadnienie tych

postanowień, a w zasadzie brak ich uzasadnienia, art. 96 ust. 1 pkt 10 i art. 110

ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz § 12 ust. 1 w związku

z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powódka jednocześnie wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r., zaskarżając go w zakresie punktu I 1 i 2,

punktu IV i punktu V. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 10 maja 2013 r., I CSK

411/12 uchylił zaskarżony wyrok w zakresie punktu I, IV i V oraz przekazał sprawę

Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. W tej sytuacji wydanie

postanowienia w niniejszym postępowaniu zażaleniowym stało się zbędne, zatem

postępowanie to ulega umorzeniu.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 355 § 1

w związku z art. 397 § 2 w związku z art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 w związku

z art. 391 § 1 k.p.c.).