I CZ 125/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 125/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M.(...) Spółki z o.o. w W.

przeciwko Konsorcjum Finansowo-Handlowemu Spółce z o.o. w B., obecnie w C. i W. S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2010 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2010 r.,

sygn. akt VI ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 27 listopada 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelacje pozwanych

– Konsorcjum Finansowo – Handlowego Sp. z o.o. w C. oraz W. S. - od wyroku Sądu

Okręgowego w W. z dnia 17 czerwca 2008 r.

Pozwani złożyli skargę kasacyjną od tego orzeczenia, podpisaną przez adwokata

K. K. Przewodniczący w sądzie drugiej instancji wezwał do uzupełnienia braków skargi

przez złożenie pełnomocnictw uprawniających pełnomocnika do reprezentowania

pozwanych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym i udokumentowania sposobu

reprezentacji Konsorcjum Finansowo – Handlowego Sp. z o.o. w C. w dacie udzielenia

pełnomocnictwa. W wyznaczonym terminie pozwani przedłożyli żądane pełnomocnictwa

udzielone adwokatowi K. K. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r.

odrzucił jednak ich skargę kasacyjną jako niedopuszczalną uznając, że pełnomocnictwa

nie obejmowały umocowania do reprezentowania skarżących w postępowaniu przed

Sądem Najwyższym, a jedynie umocowanie „do wniesienia skargi kasacyjnej”

(pełnomocnictwo udzielone przez W. S.) i umocowanie „w sprawie kasacyjnej”

(pełnomocnictwo udzielone przez Konsorcjum Finansowo – Handlowe Sp. z o.o. w C.),

co – w ocenie tego Sądu – nie było wystarczające w świetle wymagań art. 871 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwani zarzucili naruszenie art. 91

oraz art. 92 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że

pełnomocnik nie wykazał umocowania do reprezentowania pozwanych w postępowaniu

przed

Sądem

odpowiednie

Najwyższym

pomimo,

pełnomocnictwa.

We

że

w

wyznaczonym

wnioskach

skarżący

terminie

wnieśli

o

dostarczył

uchylenie

zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy

Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarżący mają rację, że Sąd Apelacyjny niesłusznie przyjął, iż pełnomocnictwa

dla adwokata K. K., przedstawione na żądanie przewodniczącego w tym Sądzie, nie

zawierały należytego umocowania w zakresie podjętych czynności, w szczególności zaś

nie uprawniały do wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu mocodawców. Dokonując

wykładni art. 871 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny błędnie uznał, jak się wydaje, że wymaganie,

aby w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, a także przy czynnościach

procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych

przed sądem niższej instancji strona (o ile nie dysponuje kwalifikacjami z art. 871 § 2

k.p.c.) była zastępowana przez adwokatów lub radców prawnych, wyklucza możliwość

powierzenia przez tę stronę zastępstwa konkretnemu pełnomocnikowi jedynie w

ograniczonym zakresie np. do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (takie

upoważnienie wynika z pełnomocnictwa udzielonego przez pozwanego W. S.).

Tymczasem pełnomocnictwo do konkretnej czynności jest dopuszczalne w świetle art.

88 k.p.c. także w postępowaniu kasacyjnym i powoduje, że czynność taka, podjęta

przez pełnomocnika, odnosi skutki w stosunku do reprezentowanej strony. Odrzucenie

skargi kasacyjnej pozwanego W. S. było więc nieuzasadnione, skoro wniósł ją

pełnomocnik

upoważniony

„do

wniesienia

skargi

kasacyjnej”.

Kwestia,

czy

pełnomocnictwo uprawnia adw. K. K. także do podejmowania dalszych czynności w

postępowaniu kasacyjnym nie ma znaczenia na etapie badania prawidłowości złożenia

skargi.

Z kolei pełnomocnictwo udzielone przez drugiego pozwanego - Konsorcjum

Finansowo – Handlowe Sp. z o.o. w C. ustanawiało adwokata K. K. pełnomocnikiem „w

sprawie kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego sygn. akt VI ACa (…) oraz we

wszystkich instancjach (…)”. Umocowanie pełnomocnika może nastąpić przy użyciu

różnych formuł prawnych wyrażających intencję mocodawcy i wymaga interpretacji

nakierowanej na należyte odczytanie tej intencji. Ustanowienie pełnomocnikiem „w

sprawie kasacyjnej” wyraża dostatecznie jasno wolę umocowania do sporządzenia i

wniesienia skargi kasacyjnej oraz występowania w postępowaniu zainicjowanym

wniesieniem tego środka prawnego. W konsekwencji ocenić należy, że skargę

kasacyjną w imieniu obydwu pozwanych złożył prawidłowo upoważniony do tej

czynności fachowy pełnomocnik – adwokat, który swoje umocowanie wykazał

terminowo usuwając braki formalne skargi. Nie wystąpiła zatem przyczyna (nieusunięcie

w terminie braków skargi kasacyjnej), którą Sąd Apelacyjny uznał za podstawę

uzasadniającą odrzucenie skargi.

W związku z tym zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art.

39815 § 1 zd. 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.