Supreme Court dismisses appeal on cassation fee waiver, ruling client's income exceeded exemption threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's decision to reject her cassation complaint due to unpaid fees. Although the applicant argued she was entitled to a full fee waiver based on financial hardship, the court found her net monthly income exceeded 2,000 PLN. Consequently, the court held that the applicant failed to demonstrate objective inability to pay the required 500 PLN fee.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A decision granting a waiver of cassation fees is not directly appealable but may be challenged indirectly; however, a waiver is an exceptional state aid requiring objective inability to pay, which is not met if the party's income exceeds the threshold allowing partial payment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 123/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Monika KobaSSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku A. R. przy uczestnictwie Miasta W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 kwietnia 2016 r.,zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 lipca 2015 r., sygn. akt V Ca […], oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez A. R. jako nieopłaconą w terminie. Wskazał, że skarżąca została zwolniona od opłaty od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 500 zł, a postanowienie w tym przedmiocie zostało doręczone jej pełnomocnikowi dnia 2 czerwca 2015 r. Skarga kasacyjna nie została jednak opłacona, co uzasadniało jej odrzucenie (art. 112 ust. 3 u.k.s.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 3986 § k.p.c. w zw. z art. 100 ust. 3 u.k.s.c. i wniósł o rozpoznanie w trybie art. 380 k.p.c. postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i uchylenie zaskarżonego postanowienia z przekazaniem sprawy Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na postanowienia sądów drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.), jednakże takie postanowienie może zostać skontrolowane pośrednio, w ramach zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
W zażaleniu należy złożyć wówczas odpowiedni wniosek na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. W niniejszej sprawie skarżąca uczyniła zadość temu wymaganiu.Zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucją wyjątkową i stanowi pomoc państwa dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Niemożność poniesienia kosztów w całości lub w części musi mieć charakter obiektywny. W orzecznictwie sądowym podkreśla się również, że strona przygotowująca się do procesu sądowego powinna być świadoma związanych z tym przedsięwzięciem wydatków, stąd powinna się do tego przygotować przez poczynienie oszczędności i ograniczenie innych wydatków, które nie są niezbędne.
Uwzględniając, że średnie miesięczne dochody skarżącej przekraczają 2000 zł miesięcznie netto należy przyjąć, że skarżąca była w stanie ponieść na obecnym etapie postępowania część opłaty od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł. W tej sytuacji usprawiedliwiona była ocena Sądu Okręgowego, że skarżąca nie wykazała istnienia podstaw do zwolnienia jej od tej opłaty w całości.Nieuiszczenie przez skarżącą w terminie opłaty od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł stanowiło podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było zatem pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 i 3941 § 3 k.p.c. db