I CZ 123/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 123/11

POSTANOWIENIE

Dnia 1 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa S. B.

przeciwko Bankowi Handlowemu w W. S.A. z siedzibą w W.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 1 grudnia 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 maja 2011 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 24 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny

zmieniając zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego i uwzględniając powództwo

zasądził od pozwanego Banku Handlowego S.A. w W. na rzecz powoda S. B.

kwotę 7200 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. W tym samym wyroku Sąd

Apelacyjny zasądził na rzecz powoda koszty postepowania apelacyjnego.

Powód zaskarżył postanowienie w części dotyczącej zasądzenia na jego

rzecz kwoty 7200 zł. Wskazał, że Sąd Apelacyjny zasądzając koszty procesu nie

uwzględnił poniesionej przez niego

opłaty sądowej od pozwu w kwocie 6000

złotych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., dodanym przez ustawę z dnia 19 marca

2009 r. zmieniającą kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 69, poz. 592),

zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także na postanowienie sądu drugiej

instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu

pierwszej instancji. Przepis ten rozszerza krąg wyjątków od zasady, że nie

przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienia sądu drugiej

instancji inne, niż kończące postępowanie w sprawie. Przepis ten – mający

charakter wyjątku od zasady - powinien być interpretowany ściśle.

Środek zaskarżenia przewidziany w art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. nie odnosi się

do zawartych w wyroku sądu drugiej instancji rozstrzygnięć o kosztach procesu

poniesionych w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/2010, OSNC 2010, nr 12,

poz. 171; z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, nie publ.; z dnia 3 grudnia 2010 r.,

I CZ 120/10, nie publ.; z dnia 12 maja 2011 r., III CZ 22/11, nie publ.).

Dlatego zażalenie powoda podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c.

w związku z art. 3941 § 1 pkt 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. jako

niedopuszczalne.