I CZ 120/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 120/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)‎SSN Iwona Koper (sprawozdawca)‎SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa S. Polska Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. ‎w W.‎przeciwko A. K.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym ‎w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r.,‎zażalenia strony powodowej ‎na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 września 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną powoda wniesioną dnia 12 sierpnia 2013 r. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 10 kwietnia 2013 r.W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że w sprawie mają zastosowanie przepisy sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. zmieniającej Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 233, poz. 1381 - dalej jako „ustawa zmieniająca"). Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy, a w sprawach gospodarczych - niższa niż siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych.

W konsekwencji przyjął, że w niniejszej sprawie rozpoznawanej jako sprawa gospodarcza, wskazana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosząca 50.269 zł decyduje o niedopuszczalności skargi.Postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powód zaskarżył zażaleniem. Zarzucił naruszenie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c., art. 3981 § 1 k.p.c. oraz 3986 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie podnosząc, że Sąd Okręgowy błędnie przyjął, iż sprawa wszczęta wniesieniem skargi kasacyjnej nie stanowi nowej sprawy, a w następstwie tego niezasadnie odrzucił skargę kasacyjną.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przepis art. 3982 k.p.c. w jego poprzednim brzmieniu wyłączał skargę kasacyjną w sprawach gospodarczych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 75.000 zł. Po zmianie ustawą z dnia 16 września 2011 r., która weszła w życie dnia 3 maja 2012 r., przepis ten nie wyodrębnia kategorii spraw gospodarczych i dopuszcza skargę kasacyjną w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż 50.000 zł.Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej ma ona zastosowanie do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w jego ust. 2-7, które nie dotyczą jednak postępowania wszczętego skargą kasacyjną.Celem postępowania, wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, jest wyłącznie kontrola legalności orzeczenia, a nie rozpoznanie sprawy, w której zostało ono wydane i chociaż wniesienie tej skargi zaczyna postępowanie będące kontynuacją postępowania zakończonego przed sądem powszechnym to jednak w znaczeniu technicznoprocesowym wszczyna nową sprawę (uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07 - zasada prawna, OSNC 2008, nr 11, poz. 122).Postępowaniem wszczętym po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej, o którym jest mowa w jej art. 9 ust. 1, jest więc postępowanie ze skargi kasacyjnej wniesionej po dniu 2 maja 2012 r.Zasadnie podnosi skarżący, że jego skarga kasacyjna, wniesiona dnia 12 sierpnia 2013 r., zaskarżająca wyrok Sądu Okręgowego co do kwoty 50.269 zł jest dopuszczalna.Z tych przyczyn, na podstawie art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji, pozostawiając bez rozpoznania przedwczesny wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, podlegający rozpoznaniu w ramach postępowania kasacyjnego i w zależności od jego wyniku. jw