Legislator Case Law & Legislation
I CZ 120/07 AI generated

I CZ 120/07 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 120/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

wniosek powódki o sporządzenie i doręczenie wyroku z dnia 14 marca 2007 r. wraz z uzasadnieniem uznając, że powódka nie wykazała, jak tego wymaga art. 168 § 1

Legislator headnote

AI generated

art. 168 § 1 k.p.c, art. 380 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I CZ 120/07 · Sąd Najwyższy: wraz z uzasadnieniem uznając, że powódka nie wykazała, jak tego wymaga art. 168 § 1

Keywords

AI generated
art. 168 § 1 k.p.c art. 380 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 168 § 1 k.p.c
z uzasadnieniem uznając, że powódka nie wykazała, jak tego wymaga art. 168 § 1
art. 380 k.p.c
przywrócenia terminu podlegałyby rozważeniu tylko na wniosek skarżącej (art. 380
art. 3941 § 3 k.p.c
3981 i art. 3941 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 120/07

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa G. C.

przeciwko T. S.A. w W.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 listopada 2007 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 11 maja 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił jako spóźniony

wniosek powódki o sporządzenie i doręczenie wyroku z dnia 14 marca 2007 r. wraz

z uzasadnieniem uznając, że powódka nie wykazała, jak tego wymaga art. 168 § 1

k.p.c., iżby uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

W zażaleniu powódka zarzuciła, że Sąd Apelacyjny błędnie przyjął, iż nie

uprawdopodobniła ona wiarygodności swoich twierdzeń, co do niedyspozycji

fizycznej i psychicznej skutkującej niemożnością złożenia wniosku o pisemne

uzasadnienie wyroku. Zdaniem skarżącej, treść znajdujących się w aktach pism

powódki oraz jej zachowanie na rozprawie, gdy nie zgłaszała żadnych dolegliwości

zdrowotnych, w istotnym stopniu uprawdopodabnia jej twierdzenie o niedyspozycji

psychicznej; uzasadniało to przywrócenie terminu.

Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne.

W sytuacji, gdy w części obejmującej zaskarżenie postanowienia Sądu

Apelacyjnego z dnia 11 maja 2007 r. o oddaleniu wniosku dotyczącego

przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z

dnia 14 marca 2007 r., zażalenie powódki zostało wcześniej prawomocnie

odrzucone (k – 190, 198) zarzuty rozpoznawanego zażalenia dotyczące kwestii

przywrócenia terminu podlegałyby rozważeniu tylko na wniosek skarżącej (art. 380

k.p.c. w zw. z art. 3981 i art. 3941 § 3 k.p.c. Zażalenie nie zawiera takiego wniosku,

w związku z czym zasadność

odmowy przywrócenia terminu, rzutująca

bezpośrednio na odrzucenie wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem,

pozostawała poza zakresem rozważań Sądu Najwyższego. Innych argumentów

mogących podważyć stanowisko Sądu Apelacyjnego co do odrzucenia wniosku o

doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem zażalenie nie zawiera. Sprawia to, że

podlegało ono oddaleniu jako bezpodstawne (art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c.).

Na marginesie można zauważyć, że zażalenie nie zawiera także żadnych

argumentów przeciwko stanowisku Sądu, co do przywrócenia terminu. Nie

wyczerpuje ich ogólnikowe powołanie się na bliżej niesprecyzowane pisma powódki

mające znajdować się w aktach oraz na zachowanie się powódki w bliżej

nieoznaczonym czasie, tym bardziej, że z twierdzenia o niezgłaszaniu przez

powódkę wcześniej żadnych dolegliwości zdrowotnych nie tylko nie wynika

uprawdopodobnienie pozostawania powódki we wskazanych stanie niedyspozycji

psychicznej, ale zdaje się wynikać wniosek wręcz przeciwny.

db