I CZ 12/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 12/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 marca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B.M.

przeciwko A.I. i J.M.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 marca 2009 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Powód domagał się zapłaty od pozwanych kwoty 61 353 zł. Sąd Rejonowy

wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008 r. zasądził od pozwanych na rzecz powoda

kwotę 25 653,85 zł, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił. Pozwane

w apelacji zaskarżyły ten wyrok w części zasądzającej od nich wymienioną kwotę,

powód zaś zaskarżył go w części oddalającej powództwo „na kwotę 32 118 zł”.

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 28 lipca 2008 r. apelację pozwanych oddalił,

natomiast apelację powoda uwzględnił w ten sposób, że zmienił wyrok Sądu

Rejonowego i zasądził od pozwanych na rzecz powoda kwotę 57 380,89 zł.

Skarżąc w całości wyrok Sądu Okręgowego pozwane określiły wartość

przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego na kwotę 57 381 zł.

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną pozwanych z powołaniem się na art. 398 2 §1 k.p.c., dopuszczający

skargę kasacyjna w sprawach o prawa majątkowe

tylko wtedy,

gdy

wartość

przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Wyjaśnił

przy tym, że rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia dokonanego przez

pozwane nie osiągnęła progu określonego w art. 398 2 §1 k.p.c., mimo podania

przez nie w skardze kasacyjnej kwoty wyższej od tego progu, ponieważ według

ugruntowanego orzecznictwa wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego nie

może być wyższa od wartości przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego.

W zażaleniu pozwane kwestionują zasadność odrzucenia wniesionej przez

nie skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego w procesie nie może być

wyższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego wtedy, gdy:

1) skargę kasacyjną wniosła strona, która jako jedyna złożyła apelację,

2) apelację wniosły obie strony i apelacje obu zostały oddalone, następnie

zaś jedna albo każda z nich nie godzi się w skardze kasacyjnej z zapadłym

w stosunku do niej rozstrzygnięciem apelacyjnym,

3) apelację wniosły obie strony i skargę kasacyjną złożyła tylko ta, której

apelacja została częściowo uwzględniona.

Nie jest natomiast tak, że wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego

w

procesie nie może być wyższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia

apelacyjnego, wtedy, gdy:

1) apelacje wniosły obie strony i została w całości lub w części uwzględniona

apelacja powoda, a skargę kasacyjną złożył pozwany,

2) apelacje wniosły obie strony i została w całości lub w części uwzględniona

apelacja pozwanego, a skargę kasacyjną złożył powód.

W wymienionych sytuacjach przedmiot zaskarżenia kasacyjnego może ulec

rozszerzeniu w stosunku do przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego o kwotę

(wartość) „dosądzoną” przez sąd odwoławczy w przypadku skargi złożonej przez

pozwanego lub o kwotę (wartość) obniżoną przez sąd odwoławczy w przypadku

skargi złożonej przez powoda. W sprawie miała miejsce pierwsza z tych sytuacji.

Pozwane, oprócz kwoty zasądzonej od nich przez Sąd Rejonowy, skarżonej już

w apelacji, objęły skargą kasacyjną również kwotę zasądzona od nich przez Sąd

Okręgowy. W rezultacie wartość przedmiotu zaskarżenia dokonanego przez

pozwane na etapie postępowania kasacyjnego uległa zwiększeniu w stosunku do

wartości przedmiotu zaskarżenia wniesioną przez nie wcześniej apelacją

i przekroczyła kwotę określoną w art. art. 3982 §1 k.p.c.

Mając powyższe na względzie należało ze względu na oczywistą zasadność

zażalenia orzec jak w sentencji (art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).