Legislator Case Law & Legislation
I CZ 118/09 AI generated

I CZ 118/09 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 118/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. odrzucił skargę Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2008 r. z tej przyczyny, że objęta skargą kasacyjną

Legislator headnote

AI generated

art. 3982 § 1 k.p.c, art. 39814 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I CZ 118/09 · Sąd Najwyższy: odrzucił skargę Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2008 r. z tej przyczyny, że objęta skargą kasacyjną

Keywords

AI generated
art. 3982 § 1 k.p.c art. 39814 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3982 § 1 k.p.c
zaskarżenia nie przekracza kwoty wskazanej w art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Mieszkaniowej jako nieuzasadnione (art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 118/09

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lutego 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa R. A.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej O.(…) w W.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 lutego 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. odrzucił skargę

kasacyjną

pozwanej

Wspólnoty

Mieszkaniowej,

wniesioną

od

wyroku

Sądu

Apelacyjnego z dnia 28 kwietnia 2008 r. z tej przyczyny, że objęta skargą kasacyjną

uchwała tej Wspólnoty z dnia 11 marca 2007 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania

finansowego za rok 2007 (w części dotyczącej zatwierdzenia sprawozdania z zarządu

nieruchomością wspólną za okres od dnia 1 września 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007

r.) ma charakter majątkowy, a wskazana przez stronę skarżącą wartość przedmiotu

zaskarżenia nie przekracza kwoty wskazanej w art. 3982 § 1 k.p.c.

W zażaleniu pozwanej Wspólnoty kwestionuje się stanowisko Sądu Apelacyjnego

co do majątkowego charakteru uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 11 marca 2007

r. Wskazuje się zatem na konieczność zmiany zaskarżonego postanowienia. Według

strony skarżącej, zaskarżona uchwała nie rodzi jakichkolwiek skutków majątkowych, ma

charakter jedynie informacyjny i pełni funkcję sprawozdawczą.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kwestionowana uchwała z dnia 11 marca 2007 r. została podjęta na podstawie

art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. 2000 r. Nr 80,

poz. 903 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem jej pkt 1, Wspólnota Mieszkaniowa postanowiła

„zatwierdzić sprawozdanie finansowe z zarządu nieruchomością wspólną za okres

1.09.2007 r. – 31.12.2007 r. stanowiące załącznik do niniejszej uchwały”.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtowane jest już w zasadzie

stanowisko, zgodnie z którym sprawy o uchylenie, unieważnienie (również – o ustalenie

nieistnienia) uchwał wspólnoty mieszkaniowej nie mają jednolitego substancjonalnie

charakteru i nie mogą być generalnie zaliczone do spraw o prawa majątkowe lub spraw

o prawa niemajątkowe, ponieważ o ostatecznym charakterze takiej sprawy decyduje

przedmiot uchwały objętej zaskarżeniem (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 16 stycznia 2009 r., II CZ 48/08, niepubl. I powołane tam orzecznictwo; uchwała

Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2005 r., III CZP 111/05, OSNC 2006, z. 11, poz.

183; ostatnio – np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r., I CZ

74/09,

niepubl.).

Dla

określenia

majątkowego

lub

niemajątkowego

charakteru

zaskarżonej uchwały podstawowe znaczenie ma zatem to, jaka jest materia

kwestionowanej uchwały wspólnoty (kryterium przedmiotowe) oraz to, czy zgłoszone

żądanie zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na

sferę stosunków majątkowych zainteresowanego (kryterium funkcjonalne). Chodzi tu o

typowy interes, który pragnie urzeczywistnić strona procesu (strona powodowa)

domagająca się stosownej ochrony prawnej (w postaci np. uchylenia kwestionowanej

przez nią uchwały). Nie ma natomiast znaczenia to, czy dana uchwała wspólnoty pełni

także funkcję informacyjną i sprawozdawczą.

Należy przyjąć, ze oba wyróżniające kryteria (przedmiotowe, funkcjonalne) mogą

być zastosowane do uchwały wspólnoty mieszkaniowej dotyczącej „zatwierdzenia

sprawozdania z zarządu nieruchomością wspólną”, obejmującego określony czas

działania wspólnoty. W powołanej wcześniej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 9

grudnia 2005 r., (III CZP 111/05) trafnie wprost stwierdzono, że uchwała mająca za

przedmiot zatwierdzenie sprawozdania z zarządu nieruchomością wspólną ma charakter

majątkowy, ponieważ jej przedmiot odnosi się do praw majątkowych właścicieli

poszczególnych lokali. Decydujące znaczenie ma bowiem kwestia, że przedmiotem

zarządu jest właśnie nieruchomość wspólna, do której każdemu z właścicieli lokali

przysługuje prawo majątkowe (współwłasność w określonych częściach) i zatwierdzenie

sprawozdania ze sprawowania zarządu (w jego części opisowej i finansowej) odnosi się

do sfery majątkowej właścicieli lokali. Jeżeli strona powodowa (właściciel lokalu)

kwestionowała wspomnianą uchwałę i żądała jej uchylenia, oznacza to, iż działała

zgodnie ze swym interesem, przede wszystkim – ekonomicznym. Formułując żądanie

uchylenia wskazanej uchwały wspólnoty, strona powodowa zmierzała do uzyskania w

ten sposób ochrony tego interesu. Sprawa o uchylenie uchwały Wspólnoty

Mieszkaniowej z dnia 11 marca 2007 r. miała zatem charakter sprawy o prawa

majątkowe w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. i w związku z tym pojawił się ustawowy

wymóg dopuszczalności skargi kasacyjnej ratione valoris, obowiązujący także stronę

pozwaną.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie Wspólnoty

Mieszkaniowej jako nieuzasadnione (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).