I CZ 116/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 116/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie ze skargi M.(...) Spółki z o.o. w W.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego

w W. z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie z powództwa

M.(...) Spółki z o.o. w W.

przeciwko B. Ż. i J. Ż.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej dniu 17 listopada 2010 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 marca

2010 r., sygn. akt V Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę

powódki M.(...) Sp. z o.o. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem tego Sądu z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt V Ca (…), w sprawie przeciwko

pozwanym B. Ż. i J. Ż., oddalającym apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w

W. z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt I C (…), oddalającego powództwo o zapłatę

kwoty 60.197,32 zł.

Sąd Okręgowy w W. uznał, że nie istniała podana w skardze podstawa

wznowienia postępowania polegająca na wykryciu takich okoliczności faktycznych lub

środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona

nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.). W ocenie tego

Sądu podstawy takiej nie stanowi ani pismo Poczty Polskiej z dnia 6 maja 2008 r., z

którego wynika, że przesyłka powódki nadana w dniu 25 marca 2003 r. zawierająca

wezwanie przewidziane w art. 70913 § 2 k.c. została doręczona J. Ż., ani będące w

posiadaniu Poczty Polskiej potwierdzenie odbioru tej przesyłki. Sąd ten uznał bowiem,

że powódka już na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji mogła zwrócić

się do Poczty Polskiej o udzielenie takiej informacji i powołać się na dowód z takiego

dokumentu,

jak

również

wnosić

o zobowiązanie

Poczty

Polskiej

przez

Sąd

do przedstawienia potwierdzenia odbioru tej przesyłki.

Powyższe postanowienie powódka zaskarżyła zażaleniem, wnosząc o jego

uchylenie i zasądzenie na jej rzecz solidarnie od pozwanych kosztów postępowania

zażaleniowego. Podniosła, że w poprzednim postępowaniu nie miała możliwości

skorzystania z potwierdzenia odbioru wspomnianej przesyłki znajdującego się

w archiwum

Poczty

Polskiej,

bowiem

postępowanie

to

zostało

wszczęte

w 2006 r., natomiast zgodnie z § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia

13 października 2003 r. w sprawie reklamacji powszechnej usługi pocztowej w zakresie

przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego (Dz. U. Nr 183, poz. 1975 ze zm.) termin

do złożenia reklamacji tej przesyłki upłynął w 2004 r., a reklamacja wniesiona po upływie

terminu zostałaby przez Pocztę Polską pozostawiona bez rozpoznania. Ponadto żaląca

wskazała, że jako podstawy wznowienia powołanej w skardze nie powołała pisma

Poczty Polskiej z dnia 6 maja 2008 r., powstałego po zakończeniu postępowania, lecz

wskazane w tym piśmie potwierdzenie odbioru przesyłki nadanej w dniu 25 marca

2003 r., które istniało w trakcie poprzedniego postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Za prawidłową należy uznać ocenę Sądu drugiej instancji co do tego, że żaląca w

poprzednim postępowaniu miała możliwość skorzystania ze środka dowodowego w

postaci potwierdzenia odbioru przesyłki nadanej w dniu 25 marca 2003 r. Nawet jeśli

przyjąć, że reklamacja dotycząca tej przesyłki zostałaby pozostawiona przez Pocztę

Polską bez rozpoznania na podstawie § 6 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, to

jednak w myśl art. 248 § 1 k.p.c. Poczta Polska obowiązana byłaby przedstawić

potwierdzenie odbioru tej przesyłki na zarządzenie Sądu, o co żaląca powinna wnosić

zgodnie z art. 3 i 232 zd. 1 k.p.c. Zgodnie zatem z art. 410 § 1 k.p.c. skarga o

wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej

podstawie.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.