I CZ 114/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 114/12

POSTANOWIENIE

Dnia 27 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych w Warszawie

przeciwko J. J. i G. J.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 marca 2013 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie zawarte w punkcie II

wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 1 grudnia 2011 r.,

umarza postępowanie zażaleniowe.

Uzasadnienie.

W dniu 17 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w W. wydał nakaz zapłaty,

którym orzekł, że pozwani J. J. i G. J. mają w ciągu dwóch tygodni od doręczenia

nakazu zapłacić solidarnie powodowemu Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych z siedzibą w Warszawie kwotę 176 179,59 zł z

ustawowymi odsetkami od dnia 17 września 2009 r. i kosztami postępowania w

kwocie 5 803 zł albo wnieść w tym terminie zarzuty. Wyrokiem z dnia 28 stycznia

2011 r. Sąd Okręgowy utrzymał nakaz zapłaty w mocy.

Po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji pozwanych, Sąd Apelacyjny

wyrokiem z dnia 1 grudnia 2011 r. oddalił apelację i zasądził od pozwanych

solidarnie na rzecz powoda kwotę 5 400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

apelacyjnego.

Pozwani wnieśli od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną oraz

zażalenie na zawarte w tym wyroku postanowienie o kosztach procesu.

W zażaleniu zarzucili Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 98 § 1, 3 i 4

k.p.c. w związku z § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 5 i § 12 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163,

poz. 1349 ze zm. – dalej: „rozporządzenie”) przez błędne ustalenie wysokości

kosztów zastępstwa procesowego. W konkluzji wnieśli o zmianę zaskarżonego

postanowienia i zasądzenie na rzecz powoda z tytułu kosztów postępowania

apelacyjnego kwoty 2 700 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy

– Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233,

poz. 1381 – dalej: „ustawa nowelizująca”), do zaskarżenia zawartego w wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r. postanowienia o kosztach procesu

ma zastosowanie art. 394 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed wejścia w życie powołanej

ustawy.

Ze względu na to, że – na skutek skargi kasacyjnej pozwanych – Sąd

Najwyższy wyrokiem z dnia 27 marca 2013 r., I CSK 403/12, uchylił wyrok Sądu

Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r. i przekazał sprawę temu Sądowi

do ponownego rozpoznania, zażalenie na zawarte w tym wyroku postanowienie

o kosztach procesu stało się bezprzedmiotowe.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 391

§ 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. umorzył postępowanie zażaleniowe.

es