I CZ 113/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 113/07

POSTANOWIENIE

Dnia 10 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Iwona Koper

SSA Michał Kłos (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Grupy K. S.A.

przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Głównego

Urzędu Miar

o ochronę dóbr osobistych i odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 października 2007 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie i zasądza od powoda na rzecz pozwanego

kwotę 3.600,00 (trzy tysiące sześćset złotych) z tytułu zwrotu

kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 maja 2007 r., Sąd Apelacyjny

oddalił wniosek powoda o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków

formalnych apelacji oraz odrzucił apelację powoda od wyroku tegoż Sądu z dnia 11

lipca 2006 r.

Sąd pierwszej instancji ustalił, że zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2007 r.

powód został wezwany do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez złożenie

oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego,

celem wykazania umocowania A.K. do jednoosobowego reprezentowania powoda w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji. Zarządzenie to doręczone

zostało powodowi w sposób, o jakim mowa w art. 139 k.p.c., z dniem 20 lutego

2007 r. Powód złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków

formalnych apelacji. W uzasadnieniu wniosku powód powołał się na konieczność

odbycia podróży służbowej.

W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne Sąd Apelacyjny uznał, że nie

odebranie przesyłki sądowej w terminie, spowodowane wyjazdem służbowym, nie

jest okolicznością nie zawinioną w rozumieniu przepisu art. 168 § 1 k.p.c.

Prowadząc

działalność

gospodarczą

powód

powinien

tak

zorganizować

funkcjonowanie biura, aby zapewnić jego sprawną obsługę. W tej sytuacji, wobec

oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, apelacja podlegała odrzuceniu

stosownie do art. 373 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego uchylenie

i przywrócenie mu terminu do uzupełnienia braków formalnych apelacji.

W uzasadnieniu powód podniósł, że - na skutek niefortunnego zbiegu

okoliczności - obie osoby uprawnione do odbioru korespondencji w biurze

przebywały poza siedzibą spółki. Prezes Zarządu powodowej spółki pozostawał

w kontakcie z sekretariatem sądowym i niezwłocznie po uzyskaniu informacji

o żądaniu odpisu z KRS odpis ten został wysłany.

Pozwany Skarb Państwa wniósł o odrzucenie zażalenia, ewentualnie o jego

oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu

w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wypada zgodzić się z twierdzeniami, zawartymi w odpowiedzi na zażalenie,

że podlega ono odrzuceniu.

Do niniejszej sprawy znajduje zastosowanie przepis art. 14 ust. 2 ustawy

z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167,

poz. 1398 ze zm.) a to ze względu na treść art. 149 ust. 1 tejże ustawy. Wyrok

Sądu pierwszej instancji w tej sprawie zapadł bowiem w dniu 11 lipca 2006 r.

Ustawa weszła w życie z dniem 2 marca 2006 r. (art. 151). Zakończenie

postępowania w danej instancji - w rozumieniu przepisu art. 149 ust. 1 u.k.s.c.

następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji uchwala SN z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZP 124 / 06, LEX nr 209065. Zatem od

daty wydania wyroku zastosowanie znajdują przepisy tej ustawy w tym art. 14

ust. 2.

Zgodnie z treścią przepisu art. 14 ust. 2 powołanej wyżej ustawy, opłatę

podstawową pobiera się także od podlegających opłacie pism, wnoszonych przez

stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd, chyba że ustawa stanowi

inaczej. Opłata podstawowa określona w art. 14 ust. 3 jest opłatą w wysokości

stałej w rozumieniu przepisu art. 1302 § 3 k.p.c. tak uchwała SN z dnia 21 listopada

2006 r. III CZP 109/06, LEX nr 197685, postanowienie z dnia 9 maja 2007 r., II CZ

26/07, niepubl., z dnia 9 października 2006 r., l CZ 83 /06, z dnia 30 maja 2006 r.,

l CZ 23/06 niepubl.

Powód został zwolniony od kosztów sądowych częściowo, a mianowicie od

wpisu sądowego w kwocie powyżej 5.000 zł. W pozostałej części jego wniosek

został oddalony. Unormowanie zawarte w art. 14 ust. 3 powołanej wyżej ustawy

o kosztach sądowych w sprawach cywilnych dotyczy jednak również osoby

częściowo zwolnionej od kosztów sądowych, które to zwolnienie polegało na

zwolnieniu od uiszczenia opłaty od pisma podlegającego opłacie - uchwała SN

z dnia 7 lutego 2007 r., III CZP 154/06, LEX Nr 212449.

Wyżej powołany przepis został uchylony art. 1 ustawy z dnia 14 grudnia

2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr

21, poz. 123) z dniem 9 marca 2007 r. Niniejsze zażalenie wniesione zostało

natomiast w dniu 25 lipca 2007 r. nie mniej jednak - zgodnie z art. 2 tejże ustawy do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie znajduje nadal zastosowanie.

Oznacza to, że w odniesieniu do niego norma wyrażona art. 14 ust. 2 powołanej

wyżej ustawy nadal obowiązuje. Biorąc pod uwagę, że przedmiotowe zażalenie

podlegające opłacie w wysokości stałej, nie zostało należycie opłacone,

a wniesione zostało przez radcę prawnego, podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie przepisu art. 3986 § 3

w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji. O kosztach postępowania

zażaleniowego orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1

w zw. z art. 397 § 2 i 39821 k.p.c., zaś o ich wysokości na podstawie przepisu § 13

ust. 2 pkt. 2 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy pranej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr

163, poz. 1348 ze zm.).