I CZ 113/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 113/06

POSTANOWIENIE

Dnia 10 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku A. B.

przy uczestnictwie K. L., J. S. i P. S.

o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2007 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 30 czerwca 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w W. na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni A. B. od

postanowienia tego Sądu z dnia 6 grudnia 2005 r. wskazując, że nie spełnia ona

wymagania z art. 3984 § 1 k.p.c., to jest nie określa czy orzeczenie zaskarża w

całości, czy w części.

W zażaleniu wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie powołanych przepisów

i wnosiła o zmianę bądź uchylenie postanowienia celem nadania biegu skardze

kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Bezzasadnie podnosi skarżąca, że stanowiący podstawę odrzucenia jej

skargi kasacyjnej przepis art. 3986 § 2 k.p.c. nie miał w sprawie zastosowania.

Przepis ten bowiem dodany został do kodeksu postępowania cywilnego ustawą

zmieniającą z dnia 22 grudnia 2004 r. (Dz.U. z 2005 r. nr 13 poz. 98) z dniem jej

wejścia w życie 6 lutego 2005 r., a nie jak błędnie wskazano w skardze w dniu

5 lutego 2006 r.

Jednak

także

w

poprzednim

stanie

prawnym,

w

myśl

jednolicie

ukształtowanego poglądu judykatury odnośnie do wykładni art. 393 3 k.p.c.,

określającego wymagania kasacji, jej braki w zakresie wymagań określonych

w jego § 1 nie podlegały naprawieniu w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych pisma procesowego, a kasacja dotknięta tymi brakami podlegała

odrzuceniu a limine (patrz między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151 oraz dalsze

orzeczenia tam wymienione). Jak wskazał równocześnie

Sąd Najwyższy

w wymienionym postanowieniu, niedopuszczalna jest wykładnia kasacji w kierunku

ustalenia jaki jest zakres zaskarżenia oraz w związku z tym jaki mógłby być

brakujący ewentualny wniosek kasacji co do sposobu i zakresu orzeczenia przez

Sąd Najwyższy.

Pogląd ten należy podzielić w odniesieniu do braku kasacji w postaci

określenia orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem czy jest ono

zaskarżone w całości czy w części (dawny art. 3933 § 1 pkt 1 k.p.c.).

W konsekwencji nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, iż Sąd

Okręgowy powinien był dokonać ustalenia zakresu zaskarżenia kasacyjnego, który

nie został określony w skardze, analizując jej treść.

Z tych przyczyn zażalenie oddalono (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3).

jz