Legislator Case Law & Legislation
I CZ 110/12 AI generated

I CZ 110/12 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 110/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

postanowieniem z dnia 7 października 2011 r., którego pozwany nie zaskarżył. wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r. Sąd Apelacyjny

Legislator headnote

AI generated

art. 167 k.p.c, art. 169 § 3 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I CZ 110/12 · Sąd Najwyższy: wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r. Sąd Apelacyjny

Keywords

AI generated
art. 167 k.p.c art. 169 § 3 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 167 k.p.c
procesową, niezdatną do wywołania zamierzonego skutku (art. 167 k.p.c.).
art. 169 § 3 k.p.c
nie istnieje w sensie procesowym, stąd też wymaganie, objęte art. 169 § 3 k.p.c.,
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 110/12

POSTANOWIENIE

Dnia 10 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. Z.

przeciwko Województwu P. – Zarządowi Dróg Wojewódzkich w R.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 października 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 2 maja 2012 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do

ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania

zażaleniowego Sądowi Apelacyjnemu.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

Sąd

Apelacyjny

odrzucił

zażalenie

pozwanego Województwa P. - Zarządu Dróg Wojewódzkich w R. na postanowienie

tego Sądu z dnia 20 września 2011 r., którym odrzucona została apelacja

pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 13 kwietnia 2011 r. Z

uzasadnienia wynika, że postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. Sąd

Apelacyjny odrzucił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 13

kwietnia 2011 r. Zażalenie pozwanego na to postanowienie zostało odrzucone

postanowieniem z dnia 7 października 2011 r., którego pozwany nie zaskarżył.

Wniosek pozwanego z dnia 24 października 2011 r. o przywrócenie terminu do

wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił postanowieniem z dnia 28 października 2011 r. Zażalenie pozwanego

odrzucone zostało postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2012 r., co z

kolei wymagało odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r.,

jako wniesionego po upływie przepisanego terminu.

Pozwany w zażaleniu domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia

oraz

rozpoznania

postanowienia

z

dnia

października

niepodlegającego samodzielnemu zaskarżeniu, zarzucając

2011

r.

jako

że nieuwzględnienie

wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia pozbawia go możliwości

ponownego,

merytorycznego

rozpoznania

sprawy

przez

sąd

odwoławczy.

Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września

2011 r. nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Dyrektor Zarządu Dróg

Wojewódzkich w R. nie posiadał pełnomocnictwa do reprezentowania jednostki

przed Sądem Najwyższym i nie mógł udzielić pełnomocnictwa radcy prawnemu.

Takie pełnomocnictwo zostało mu udzielone uchwałą Zarządu Województwa nr

86/1946/11 z dnia 18 października 2011 r. i następnie w dniu 20 października 2011

r. udzielił on pełnomocnictwa radcy prawnemu. Niewniesienie zażalenia w terminie

nie było przez pozwanego zawinione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Konsekwencją prawomocnego odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 20 września 2011 r. postanowieniem z dnia 7 października

2011 r. było wyeliminowanie tego zażalenia z obrotu prawnego i usunięcie skutków

wywołanych jego wniesieniem. Wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do

wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r. dotyczył

zażalenia złożonego wraz z tym wnioskiem, które było spóźnioną czynnością

procesową, niezdatną do wywołania zamierzonego skutku (art. 167 k.p.c.). Nie ma

podstaw do przyjęcia, że żądanie przywrócenia terminu dotyczy czynności, która

nie istnieje w sensie procesowym, stąd też wymaganie, objęte art. 169 § 3 k.p.c.,

dokonania równocześnie z wnioskiem czynności procesowej. Rzeczą zatem Sądu

Apelacyjnego było merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do

złożenia zażalenia wniesionego równocześnie z nim i w zależności od wyników

jego oceny odniesienie się do zażalenia (nadanie mu biegu lub odrzucenie).

Odrzucenie natomiast tego wniosku było błędne i nie mogło stanowić przesłanki do

odrzucenia zażalenia w oparciu o art. 370 w związku z art. 397 2 k.p.c.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał

sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.