I CZ 110/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 110/10

POSTANOWIENIE

Dnia 1 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSA Jan Kremer (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa N.(...) Spółki z o.o. w W.

przeciwko R. O., Szkole Wyższej (…) w W. i (…) Akademii Nauk

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie zawarte w wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), w przedmiocie

kosztów procesu,

zmienia punkt 2 zaskarżonego orzeczenia w ten sposób, że zasądzoną kwotę

„5400” (pięć tysięcy czterysta) zł obniża do kwoty „2700” (dwa tysiące siedemset)

zł.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 7 grudnia 2009 r. oddalił apelację strony

powodowej N.(...) Spółki z o.o. w W. w stosunku do wszystkich pozwanych i zasądził w

punkcie 2 koszty zastępstwa procesowego za II instancję na rzecz dwojga z pozwanych:

R. O. i (…) Akademii Nauk w W. w kwotach po 5400 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia

wynosiła 102 000 zł.

Sąd Apelacyjny uzasadnił orzeczenie o kosztach jedynie wskazaniem przepisów art. 108 § 1 k.p.c. oraz powołał § 2 ust. 2; § 6 pkt 6; § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.02.163.1349 ze zm.).

Orzeczenie zawarte w punkcie 2 wyroku w przedmiocie kosztów zastępstwa

procesowego w postępowaniu apelacyjnym zaskarżył powód, wnosząc o jego zmianę i

zasądzenie wynagrodzenia pełnomocników pozwanych w wysokości stawki minimalnej

wynoszącej 2700 zł. Zarzucił, że nakład pracy pełnomocników pozwanych w

postępowaniu apelacyjnym nie uzasadniał zasądzenia wynagrodzenia w wysokości

podwójnej stawki minimalnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

pomocy prawnej

udzielonej

przez radcę

prawnego

ustanowionego

z urzędu

(Dz.U.02.163.1349 ze zm.), w § 2 ust. 1 i 2 określa granice wynagrodzenia za czynności

pełnomocnika z tytułu zastępstwa prawnego strony. Podstawą są stawki minimalne,

jednak przy zasądzaniu opłaty sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy i wkład

pracy pełnomocnika, jak też charakter sprawy, oraz wnioski stron. Wartość przedmiotu

zaskarżenia skutkuje tym, że zastosowanie ma § 6 pkt 6 rozporządzenia wyżej

wskazanego, który określa stawkę minimalną na kwotę 3600 zł. W związku z § 12 ust. 1

pkt 2 regulującym wysokość wynagrodzenia w postępowaniu apelacyjnym wynosi ona

2700 zł.

Przebieg postępowania przed Sądem II instancji i podejmowane przez strony

czynności nie uzasadniają przyjęcia ponad przeciętnego nakładu pracy pełnomocników,

którzy ponadto nie zgłosili wniosków o przyznanie wynagrodzenia w wysokości

wielokrotności stawki minimalnej. Sąd Apelacyjny także nie uzasadnił przyjęcia

podwójnej wysokości stawki minimalnej.

W tym stanie rzeczy zażalenie powoda okazało się uzasadnione i na podstawie

art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816 k.p.c. Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone orzeczenie

obniżając opłaty w ten sposób, że w miejsce kwot po 5400 zł zasądził kwoty po 2700 zł.

Ich wysokość odpowiada stawce minimalnej podstawowej dla wartości przedmiotu

zaskarżenia w sprawie, przy uwzględnieniu wysokości stawki dla postępowania w

sądzie II instancji.