I CZ 110/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 110/09

POSTANOWIENIE

Dnia 28 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa Z. B.

przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Wojewodę X, Wojewodę Y i

Wojewodę Z

o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2010 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt VI ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powoda

Z. B. wniesione na postanowienie tego Sądu z dnia 7 maja 2009 r., w którym odrzucono

apelację powoda. Przyczyną odrzucenia zażalenia było jego nieopłacenie, a powód nie

uzyskał zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Jako podstawa prawna odrzucenia wskazany został art. 370 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c.

i w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 8 lipca 2009 r. skarżący domagał się jego

uchylenia, kwestionując stanowisko Sądu Apelacyjnego, iż udzielone powodowi

zwolnienie

od

Najwyższym.

kosztów

Podnosił

sądowych

nie

także

rzetelności

brak

obejmuje

postępowania

proceduralnej

przed

przy

Sądem

wydawaniu

zaskarżonego postanowienia, nierozpoznanie istoty sprawy i błędne uzasadnienie tego

orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód złożył zażalenie na postanowienie Sądu drugiej instancji kończące

postępowanie w sprawie i w związku z tym może być ono rozpoznane przez Sąd

Najwyższy (art. 3941 § 2 k.p.c.).

W obecnym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem oceny może być

zasadność rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu z dnia 8 lipca 2009

r. Chodzi o stwierdzenie tego, czy wniesione przez powoda zażalenie zostało należycie

opłacone lub czy powód został zwolniony od opłaty od tego zażalenia.

Wbrew twierdzeniu skarżącego, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca

2008 r., III CZP 142/07 nie obejmuje „jedynie obowiązku ponowienia wniosku

o zwolnienie od kosztów postępowania”, ponieważ stwierdzono w niej wyraźnie, że

zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie, przyznane przed sądem powszechnym, nie

obejmuje postępowania kasacyjnego. Powód został wezwany (w związku z określeniem

w zażaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia) do uiszczenia opłaty od zażalenia w

wysokości 4.551,00 zł w terminie tygodniowym. W toku postępowania po wniesieniu

skargi kasacyjnej powód nie uzyskał stosownego zwolnienia od kosztów sądowych, w

tym – zwolnienia od uiszczenia opłaty od wniesionego zażalenia. Zwolnienie powoda od

kosztów sądowych nastąpiło w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji

(postanowienie z dnia 15 listopada 2001 r.). W tej sytuacji Sąd Apelacyjny, powołując

się na wspomnianą uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r. – mającą w

dodatku moc zasady prawnej – trafnie odrzucił wniesione zażalenie jako nieopłacone w

wyznaczonym powodowi terminie.

Z

przedstawionych

względów

Sąd

Najwyższy

nieuzasadnione (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

oddalił

zażalenie

jako