I CZ 110/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 110/08

POSTANOWIENIE

Dnia 8 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Kazimierz Zawada

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z wniosku J.R.

przy uczestnictwie A.T., A.P. i A.F-G.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 stycznia 2009 r.,

zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 2 czerwca 2008 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w sprawie z wniosku J.R. z

udziałem A.T., A.P. i A.F-G. o stwierdzenie zasiedzenia odrzucił skargę kasacyjną

wnioskodawczyni. W

uzasadnieniu Sąd Okręgowy podniósł, że skarżąca

ograniczyła się jedynie do powołania przepisów prawa materialnego i procesowego,

nie wskazując na czym polega ich błędne wyłożenie lub zastosowanie, prowadząc

natomiast polemikę z ustalonymi faktami i ich oceną, co jest niedopuszczalne jako

podstawa skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie,

wskazując, że Sąd Okręgowy nie był uprawniony na etapie sprawdzania wymagań

formalnych skargi kontrolować merytorycznej treści podstaw kasacyjnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 398 4 § 1 pkt 2 k.p.c.,

skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie. Należy zgodzić się ze skarżącą, że sporządzona przez nią skarga

kasacyjna sprostała temu wymaganiu konstrukcyjnemu. Wskazano w niej jako

podstawę naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego, jak i procesowego,

oraz wyjaśniono, na czym uchybienia te - w ocenie skarżącej - miałyby polegać.

Na uwzględnienie zasługuje także pogląd, że Sąd drugiej instancji nie był

uprawniony do tak zasadniczej, wręcz merytorycznej oceny podstaw na etapie

badania dopuszczalności skargi kasacyjnej. Sąd ten kontrolę taką jednak

przeprowadził, skoro uznał, że mimo wyraźnego brzmienia zawartych w skardze

podstaw odnoszą się one nie do sfery prawnej, lecz do dokonanych ustaleń

faktycznych. Kontrola taka, jako zastrzeżona dla Sądu Najwyższego w toku

postępowania kasacyjnego, na etapie postępowania przed Sądem drugiej instancji

była niedopuszczalna.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 394 1 § 3 k.p.c.

w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).