I CZ 110/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 110/06

POSTANOWIENIE

Dnia 10 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa E. C.

przeciwko Zrzeszeniu Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce

o ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2007 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 7 września 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Powódka domagała się w pozwie stwierdzenia, że pozwane Stowarzyszenie

naruszyło jej dobra osobiste przez przetwarzanie i publiczne rozpowszechnianie jej

danych osobowych, wysokości wynagrodzenia i miejsca zamieszkania, a także

zakazania stronie pozwanej dalszego przetwarzania i rozpowszechniania danych

osobowych powódki, zobowiązania strony pozwanej do przeproszenia przez

zamieszczenie na łamach Polskiej Gazety Transportowej oświadczenia określonej

treści oraz zasądzenia od strony pozwanej na rzecz powódki zadośćuczynienia

w kwocie 30.000 zł.

Wyrokiem z dnia 9 maja 2005 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił powództwo,

natomiast wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu

pierwszej instancji w ten sposób, że zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki

kwotę 1.000 zł i w pozostałej części powództwo oddalił, a ponadto oddalił apelację

powódki w pozostałej części.

Strona pozwana zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną

w części zmieniającej wyrok Sądu Okręgowego i w części zawierającej

rozstrzygnięcie o kosztach procesu w postępowaniu apelacyjnym.

Postanowieniem z dnia 7 września 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powódki. Uznał bowiem, że ze względu na ograniczenie zakresu

zaskarżenia

do

o dopuszczalności

rozstrzygnięcia

skargi

o

kasacyjnej

żądaniu

zasądzenia

decyduje

m.in.

zadośćuczynienia

przekroczenie

przez

wartość przedmiotu zaskarżenia ustawowego progu 50.000 zł (art. 398 § 1 k.p.c.).

Wartość ta w przypadku skargi kasacyjnej pozwanego Stowarzyszenia wynosi

tymczasem jedynie 1.000 zł.

W zażaleniu strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 398 2 § 1 k.p.c.

i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W utrwalonym orzecznictwie Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że

charakter sprawy o prawa majątkowe w rozumieniu art. 398 2 § 1 k.p.c. (przed

dniem 6 lutego 2005 r. – art. 3932 § 1 k.p.c.) mają zarówno sprawy o świadczenie,

jak i o ustalenie oraz ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego, jeżeli żądanie

powoda zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ

na stosunki majątkowe stron (por. m.in. niepublikowane postanowienia z dnia

13 sierpnia 2002 r., IV CKN 329/01, z dnia 21 marca 2003 r., II CZ 18/03, oraz

z dnia 28 kwietnia 2004 r., II CK 88/04). Nie powinno budzić wątpliwości, że

prawami majątkowymi są także roszczenia pieniężne, choćby służyły do ochrony

dóbr niemajątkowych.

Sprawa,

w której powód

domaga

się

zasądzenia

zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych jest zatem sprawą o prawa

majątkowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość

przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca

2004 r., III CZ 8/04, niepubl.). Jeżeli jednak, oprócz roszczeń majątkowych, powód

dochodzi jednocześnie ochrony praw niemajątkowych, wysokość spornego

zadośćuczynienia pozostaje bez znaczenia dla dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Przepis art. 3982 § 1 k.p.c., wprowadzający kwotowy próg dopuszczalności skargi

w

sprawach o prawa majątkowe, nie może być bowiem interpretowany

rozszerzający (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2001 r.,

V CKN 1852/00, niepubl.).

Trzeba jednak podkreślić, że dla oceny majątkowego lub niemajątkowego

charakteru sprawy w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. miarodajny jest zakres

zaskarżenia orzeczenia Sądu drugiej instancji, a nie zakres żądania powoda

sformułowanego w pozwie. Zakres zaskarżenia określa bowiem w sposób wiążący

przedmiot sprawy w postępowaniu przed Sądem Najwyższy. Jeżeli zatem strona

pozwana kwestionuje jedynie zasądzenie przez Sąd Okręgowy określonej kwoty

tytułem zadośćuczynienia, to sprawa traci niemajątkowy charakter, pozostając

sprawą wyłącznie o prawa majątkowe. W konsekwencji, o dopuszczalności skargi

kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia. Wartość ta odpowiada

wysokości zasądzonego zadośćuczynienia i wynosi 1.000 zł, a zatem jest niższa od

ustawowego progu dopuszczalności skargi, określonego w art. 3982 § 1 k.p.c. na

kwotę 50.000 zł.

Z podanych względów, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.

db