I CZ 11/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 11/12

POSTANOWIENIE

Dnia 29 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa Ł. P.

przeciwko P. Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 marca 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania

apelacyjnego zawarte w punkcie II. wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 29 listopada 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Rozstrzygając o kosztach postępowania apelacyjnego, Sąd Okręgowy –

w związku z oddaleniem apelacji strony powodowej - uznał, że zachodzą

przesłanki do nieobciążania powoda kosztami postępowania apelacyjnego (art. 102

k.p.c.). Sąd podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, że nie było podstaw do

zasądzenia na rzecz powoda dodatkowego odszkodowania w zakresie, w jakim

umowa ubezpieczenia nie obejmowała mienia ruchomego i stałych elementów

domu powoda.

W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt II wyroku Sądu

Okręgowego powód wnosił o jego zmianę i zasądzenie od pozwanego na rzecz

powoda

kosztów

postępowania

apelacyjnego,

ewentualnie

uwzględnienia

zażalenia na podstawie art. 395 § 2 k.p.c. Według skarżącego, rozstrzygnięcie

o kosztach narusza art. 283 § 1 k.p.c., art. 102 k.p.c. i art. 98 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy stwierdził, że zastosował regułę wyrażoną w art. 102 k.p.c.

dlatego, ponieważ w sprawie pojawiły się szczególne okoliczności uzasadniające

takie rozstrzygnięcie, a mianowicie - spalenie się domu powoda w wyniku pożaru

i konsekwencje z tym związane, mimo częściowego skompensowania poniesionej

szkody w rezultacie wypłacenia powodowi odszkodowania na podstawie umowy

ubezpieczenia mienia. Nie sposób nie przyznać racji Sądowi Okręgowemu,

że spalenie się domu mieszkalnego wiąże się z koniecznością ponoszenia

odpowiednich wydatków. Zastosowanie art. 102 k.p.c. nie jest też uzależnione od

tego tego, czy strona postępowania wystąpiła z odpowiednim wnioskiem (i z jakim

skutkiem) o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Ponadto z treści apelacji

i zamieszczonej w niej argumentacji prawnej niekoniecznie wynika oczywisty

wniosek, że powód „musiał wiedzieć, iż kontynuując proces i zaskarżając słuszny

wyrok (sądu pierwszej instancji), nie uzyska korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia

i narazi jedynie P. TU na poniesienie dodatkowych kosztów”.

Z tych racji zażalenie strony pozwanej należało oddalić jako nieuzasadnione

(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).