I CZ 108/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 108/09

POSTANOWIENIE

Dnia 2 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z wniosku J.R.

o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po F.W.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2009 r.,

na skutek zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w R.

z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni J.R. złożyła w dniu 16 października 2009 r. sporządzone

osobiście zażalenie od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 7.10.2009 r.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje

zastępstwo

stron

przez

adwokatów

lub

radców

prawnych.

Wniesione osobiście przez wnioskodawczynię zażalenie należało więc uznać za

niedopuszczalne.

W tej sytuacji, skoro nie uczynił tego Sąd Okręgowy, należało orzec, jak

w sentencji (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Dodatkowo jednak należy zauważyć, że wniosek skarżącej z dnia

5.10.2009 r. nie został wciąż prawidłowo rozpoznany przez Sąd Okręgowy w R.,

gdyż postanowieniem tego Sądu z dnia 7.10.2009 r. (k. 173) zwolniono ją jedynie z

opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 22

września 2009 r. i ustanowiono jej pełnomocnika jedynie w celu sporządzenia

zażalenia na to postanowienie, mimo że wniosek dotyczył zwolnienia skarżącej od

kosztów i ustanowienia pełnomocnika z urzędu ze względu obowiązujące

zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w odniesieniu do

zaskarżania orzeczeń sądów drugiej instancji w drodze skargi kasacyjnej. Skarżąca

w uzasadnieniu zażalenia podkreśliła zresztą, że nie zamierzała wnosić zażalenia

na postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej

(k. 183). W związku z tym postanowienie Sądu Okręgowego z 7.10.2009 r. nie

stanowi prawidłowego ustosunkowania się do wniosku skarżącej.