I CZ 106/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 106/10

POSTANOWIENIE

Dnia 1 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

SSA Jan Kremer

w sprawie z powództwa „F.(...)” Spółki z o.o. w W.

przeciwko „C.(...)” S.A. w C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku

Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt X Ga (…),

1)

uchyla zaskarżone postanowienie;

2)

zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 150 zł (sto

pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 25 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację powoda

od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo wobec pozwanego „C.(...)”

oraz zasądził od powoda na rzecz tego pozwanego kwotę 600 zł. tytułem zwrotu

kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

W zażaleniu na zawarte w powyższym wyroku postanowienie o kosztach

postępowania apelacyjnego, powód wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów

postępowania zażaleniowego zarzucając, że nie było podstaw do zasądzenia na rzecz

pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, gdyż jego pełnomocnik procesowy,

radca prawny nie złożył wniosku o zasądzenie kosztów tego postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 391 § 1 k.p.c., jeżeli nie ma przepisów szczególnych o

postępowaniu przed sądem drugiej instancji, do postępowania tego stosuje się

odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, co, wobec braku

szczególnych przepisów dotyczących kosztów postępowania przed sądem drugiej

instancji, oznacza, że w postępowaniu tym stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach

procesu zawarte w art. 98-110 k.p.c. W świetle postanowień art. 98 §1 i art. 109 k.p.c.,

zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego od strony przegrywającej sprawę na

rzecz strony wygrywającej możliwe jest jedynie wówczas, gdy złoży ona w tym

postępowaniu skuteczny wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania

apelacyjnego. Wniosek taki powinien być złożony najpóźniej do czasu zamknięcia

rozprawy apelacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie zawodowy pełnomocnik pozwanego „C.(...)”, radca

prawny złożył wniosek o oddalenie apelacji powoda i zasądzenie na rzecz tego

pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, we wniesionej w terminie odpowiedzi

na apelację. Jednakże sprawa ta toczyła się według przepisów k.p.c. o postępowaniu w

sprawach gospodarczych, a zatem, zgodnie z art. 4799 § 1 k.p.c., strona

reprezentowana w tym postępowaniu przez zawodowego pełnomocnika (adwokata lub

radcę prawnego), obowiązana jest doręczać odpisy pism procesowych z załącznikami

bezpośrednio stronie przeciwnej, a do pisma procesowego wniesionego do sądu

obowiązana jest dołączyć dowód doręczenia drugiej stronie odpisu pisma albo dowód

wysłania go przesyłką poleconą. Pisma, do których nie dołączono takich dowodów,

podlegają zwrotowi, bez wzywania do usunięcia tego braku. Zawodowy pełnomocnik

pozwanego złożył odpowiedź na apelację (zawierającą wniosek o zasądzenie kosztów

postępowania apelacyjnego), bez załączenia dowodu wysłania odpisu pełnomocnikowi

powoda przesyłką poleconą. Z treści zażalenia wynika, że pełnomocnik powoda nie

otrzymał odpisu odpowiedzi na apelację ani nie wiedział, że wpłynęła ona do Sądu. Sąd

pierwszej ani drugiej instancji, wbrew wymaganiom art. 479 9 § 1 zd. ostatnie k.p.c., nie

dokonały zwrotu odpowiedzi na apelację.

Zgodnie z art. 130 § 2 zd. drugie k.p.c., pismo zwrócone nie wywołuje żadnych

skutków jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu. Brak natomiast

podobnej regulacji odnoszącej się do sytuacji, gdy Sąd, mimo nałożonego nań w

przepisie obowiązku, nie dokona zwrotu pisma zawierającego braki nieusuwalne lub

nieusunięte. Biorąc pod uwagę cel przewidzianego w art. 479 9 § 1 k.p.c. obowiązku

doręczania przez adwokata i radcę prawnego odpisu składanych pism stronie

przeciwnej, którym jest przyspieszenie i usprawnienie postępowania toczącego się z

udziałem zawodowych pełnomocników, znających obowiązujące przepisy- należy

uznać, że także w przypadku, gdy Sąd, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 479 9 §

1 zd. ostatnie k.p.c., nie dokona zwrotu pisma złożonego przez zawodowego

pełnomocnika bez dołączenia dowodu doręczenia odpisu drugiej stronie albo dowodu

wysłania go przesyłką poleconą- pismo to nie wywołuje żadnych skutków procesowych.

Uzasadnione jest bowiem w takiej sytuacji stosowanie odpowiednio art. 130 §2 zd.

drugie k.p.c.

Z tych względów należało uznać, że pismo pełnomocnika pozwanego „C.(...)”

nazwane odpowiedzią na apelację, jako wniesione bez spełnienia wymagań art. 479 9 §

1 zd. drugie k.p.c., nie wywołało skutków, jakie ustawa wiązała z jego wniesieniem, w

tym przewidzianego w art. 98 § 1 w zw. z art. 109 § 1 k.p.c. skutku zgłoszenia wniosku o

zwrot kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd drugiej instancji oddalając apelację

powoda, nie miał zatem podstaw do zasądzenia kosztów postępowania apelacyjnego od

powoda na rzecz pozwanego „C.(...)”.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie i na podstawie art. 98 w zw. z art. 39821 i art.

391 § 1 k.p.c. zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania

zażaleniowego.