I CZ 105/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 105/12

POSTANOWIENIE

Dnia 10 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa Miasta Stołecznego Warszawy

przeciwko E. S.A. z siedzibą w C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 października 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie 3.

wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 12 stycznia 2012 r.,

1. zmienia orzeczenie o kosztach procesu w instancji

odwoławczej, zawarte w pkt 3 wyroku, w ten sposób, że

zasądza od powoda kwoty po 1800 (jeden tysiąc osiemset)

złotych na rzecz każdego z pozwanych;

2. zasądza od powoda na rzecz skarżącego E. S.A. w C. kwotę

330 (trzysta trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 12 stycznia 2012 r. Sąd

Apelacyjny zasądził od miasta stołecznego Warszawy solidarnie na rzecz L. P. i E.

S.A. w C. kwotę 1 800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji

odwoławczej.

Sąd Apelacyjny uznał, że w sprawie winna mieć zastosowanie ogólna

zasada odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 98 k.p.c. w zw. 99 k.p.c.

oraz art. 391 § 1 k.p.c.). Wysokość kosztów zastępstwa procesowego ustalono na

podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) i analogicznie

brzmiących regulacji § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Postanowienie o kosztach postępowania odwoławczego pozwany E. S.A. w

C. zaskarżył zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 98, 99 oraz 108 k.p.c. poprzez

niezasadne przyjęcie, że należy zasądzić od powoda na rzecz pozwanych koszty

procesu solidarnie. Pozwany domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia

poprzez zasądzenie od powoda na jego rzecz kwoty 1 800 zł z tego tytułu oraz

zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. W myśl zasady zawinienia oraz odpowiedzialności

za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę

obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do

celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Szczególną regulację zwrotu

kosztów postępowania przez współuczestników zawiera art. 105 §

1 i 2

k.p.c. Zgodnie z § 1 tego przepisu, współuczestnicy sporu zwracają koszty procesu

w częściach równych. Sąd może jednak nakazać zwrot kosztów odpowiednio do

udziału każdego ze współuczestników w sprawie, jeżeli pod tym względem

zachodzą

znaczne

różnice.

W

myśl

§ 2,

na

współuczestników

sporu

odpowiadających solidarnie co do istoty sprawy sąd włoży solidarny obowiązek

zwrotu kosztów. Jak trafnie zarzucił skarżący, regulacja ta dotyczy wyłącznie

zwrotu

kosztów

procesu

przeciwnikowi

przez

stronę

przegrywającą.

Ma ona zatem zastosowanie jedynie w odniesieniu do sytuacji, w której

współuczestnictwo występuje po stronie przegrywającej proces, nie zaś w sytuacji

odwrotnej, tj. gdy współuczestnictwo zachodzi po stronie wygrywającej. W takim

wypadku zastosowanie mają ogólne zasady o kosztach procesu i każda ze stron

wygrywających proces ma prawo żądać zwrotu kosztów niezbędnych do

celowej obrony (por. orzeczenie SN z dnia 18 grudnia 1950 r., C. 181/50, NP.

1951, nr 11, s. 46).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 394 1 § 3

w związku z art. 39816 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono

na podstawie art. 98 § 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1, art. 398 21, art. 3941 § 3 k.p.c.

oraz § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 2 pkt. 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz.

1349 ze zm.).