Supreme Court dismisses appeal on court fees; non-payment of partial fee justifies rejection of cassation complaint.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding the rejection of their complaint due to non-payment of court fees. The appellant argued that the lower court incorrectly denied a fee waiver and failed to provide reasons for the partial refusal, while also requesting a deadline extension. The court ruled that the partial fee waiver decision was valid because the appellant had sufficient income and time to pay, and the appeal was properly rejected for non-payment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 380 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3981 § 4 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 112 ust. 3 u.k.s.c.: A cassation appeal rejected for non-payment of court fees is validly dismissed if the appellant had the means to pay, and a request to extend the payment deadline is not subject to review in cassation proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 102/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)SSN Józef FrąckowiakSSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z powództwa D. S. przeciwko M. S. o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2015 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt I ACa 485/14, oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 24 października 2014 r., jako nieopłaconą. Sąd wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 3 lipca 2015 r. powód został zwolniony od opłaty sadowej od skargi kasacyjnej ponad kwotę 1000 zł, a w pozostałym zakresie jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony. Postanowienie to zostało doręczone w odpisie jego pełnomocnikowi w dniu 9 lipca 2015 r., jednak - mimo obowiązku wynikającego z art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst Dz.U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm.) – należna cześć opłaty od skargi kasacyjnej (1000 zł) nie została uiszczona w terminie tygodniowym od doręczenia odpisu postanowienia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zawarł wniosek o rozpoznanie przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 380 k.p.c. niezaskarżalnego odrębnie postanowienia Sądu Apelacyjnego oddalającego częściowo jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym, argumentując, że postanowienie to zostało wydane w wyniku wadliwej oceny możliwości poniesienia przez niego tych kosztów, a w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi nie zostały zamieszczone argumenty, które spowodowały odmowę przyznania mu całkowitego zwolnienia od kosztów postępowania kasacyjnego, o które wystąpił.
We wnioskach skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia odrzucającego jego skargę. Wniósł także o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty, której nieuiszczenie spowodowało odrzucenie jego skargi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 380 k.p.c., który ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym toczącym się przed Sądem Najwyższym (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821k.p.c.), Sąd ten w postępowaniu zażaleniowym, na wniosek strony, rozpoznaje również postanowienia sądu pierwszej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Taki charakter ma postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie oddalające częściowo wniosek powoda o zwolnienie go od opłaty od skargi kasacyjnej, którego bezpośrednią konsekwencją było utrzymanie obowiązku wniesienia części tej opłaty i otwarcie się terminu do jej uiszczenia.Wprawdzie Sąd Apelacyjny nie miał obowiązku uzasadnienia niezaskarżalnego postanowienia o częściowej odmowie zwolnienia powoda od kosztów sadowych, jednak motywy tego rozstrzygnięcia – niezbędne do rozpoznania wniosku o zbadanie prawidłowości tego postanowienia na podstawie art. 380 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. przedstawił na żądanie Sądu Najwyższego, w trybie przewidzianym w art. 63 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U.
Nr 240, poz. 2052 ze zm.). Zarzut skarżącego, że motywy odmowy zwolnienia od kosztów nie zostały ujawnione i nie poddają się kontroli nie może więc zostać uwzględniony. Jak wynika ze sporządzonego przez Sąd Apelacyjny uzasadnienia postanowienia o odmowie zwolnienia powoda od części kosztów sądowych, przyczyną wydania negatywnego postanowienia było stwierdzenie, że powód osiąga dochody z prowadzonej działalności, w utrzymaniu rodziny pomaga także dorosły syn, a ponad półroczny okres jaki upłynął pomiędzy wydaniem wyroku przez Sąd drugiej instancji a wniesieniem skargi kasacyjnej umożliwiał powodowi zgromadzenie środków wystarczających na niewielką część opłaty od skargi, którą ma obowiązek uiścić.
Ocenę tę należy podzielić, tym bardziej, że – jak wynika z treści zażalenia – opłatę tę powód jednak ostatecznie uiścił, skoro do zażalenia załączył dowód wpłaty. W konsekwencji nieuiszczenie należnej części opłaty od skargi kasacyjnej prawidłowo potraktowane zostało przez Sąd Apelacyjny jako podstawa uzasadniająca odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie powoda podlegało więc oddaleniu jako nieuzasadnione (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do opłacenia skargi nie podlega rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy w niniejszym postepowaniu.