I CZ 102/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 102/06

POSTANOWIENIE

Dnia 1 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Stanisław Dąbrowski

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta

W. przy uczestnictwie A. P. i in.,

o wpis własności w dziale II księgi wieczystej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2006 r.,

zażalenia uczestnika postępowania A. P.

na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 2 czerwca 2006 r., sygn. akt V Cr …/61,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 2 czerwca 2006 r. oddalił wniosek

uczestnika A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie

Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2005 r. o umorzeniu postępowania wywołanego

rewizją wniesioną przez małżonków J. od postanowienia Sądu Powiatowego z dnia

14 września 1961 r. oraz odrzucił zażalenie uczestnika A. P. na postanowienie

Sadu Okręgowego z dnia 23 maja 2005 r.

Skarżąc to postanowienie w części dotyczącej odrzucenia zażalenia

uczestnik wskazał, że zapadło ono z naruszeniem art. 5 k.p.c., Sąd bowiem nie

udzielił mu, mimo iż występował bez zawodowego pełnomocnika, niezbędnego

pouczenia

co do konieczności należytego uprawdopodobnienia okoliczności

uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Ustanowienie pełnomocnika z urzędu reprezentującego obecnie uczestnika

nastąpiło dopiero w styczniu 2006 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 168 § 1 k.p.c., sąd przywróci termin, jeżeli strona, która o to

wnosi, nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Zgodnie

z art. 169 § 2 k.p.c. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy

uprawdopodobnić

okoliczności

uzasadniające

wniosek,

czyli

brak

winy

w niezachowaniu terminu. Jeżeli pismo wnioskodawcy nie spełnia wymagań

określonych w art. 169 § 2 k.p.c., podlega uzupełnieniu przy zastosowaniu art. 130

k.p.c. Wniosek uczestnika, złożony przez niego osobiście, otrzymał bieg i został

przez

Sąd

Okręgowy

rozstrzygnięty

merytorycznie,

przez

oddalenie,

po

przeprowadzeniu rozprawy w dniu, w którym uczestnika reprezentował już adwokat

ustanowiony z urzędu. Mimo więc, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia

jest mowa o tym, że uczestnik nie uprawdopodobnił należycie braku winy

w niezachowaniu terminu, przedmiotem oceny Sądu Okręgowego w rzeczywistości

nie było spełnienie warunku formalnego określonego w art. 169 § 2 k.p.c., lecz

spełnienie wskazanej w art. 168 § 1 k.p.c. przesłanki merytorycznej: braku winy

w niezachowaniu terminu. Wynik tej oceny: przyjęcie, że uczestnik nie wykazał,

iż nie zawinił uchybienia terminowi, zasługuje na akceptację. W szczególności

prawidłowości wyniku tej oceny nie podważają twierdzenia uczestnika o nie

udzieleniu mu przez Sąd potrzebnego pouczenia co do konieczności należytego

uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie

terminu. Mimo iż uczestnik podczas składania wniosku występował bez adwokata

lub radcy prawnego i nie otrzymał wspomnianego pouczenia, jego wniosek nie

został zakwestionowany z punktu widzenia formalnego wymagania art. 169 § 2

k.p.c., w okresie zaś przed oceną merytoryczną tego wniosku, w szczególności

w dniu

rozprawy

wyznaczonej

do

jego

rozpoznania,

uczestnik

był

już

reprezentowany przez adwokata, któremu jednak nie udało się wykazać

przewidzianej w art. 168 § 1 k.p.c. przesłanki uwzględnienia złożonego przez

uczestnika wniosku o przywrócenie terminu.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

db