I CZ 101/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 101/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi J. P. o wznowienie postępowania o dział spadku

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego

z dnia 1 czerwca 1993 r.,

przy uczestnictwie H. K.,i innch

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 4 stycznia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

Sąd

Okręgowy

odrzucił skargę

kasacyjną J. P. od postanowienia tego Sądu z dnia 24 sierpnia 2011 jako

niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że Sąd Okręgowy postanowieniem z

dnia 24 sierpnia 2011 r. oddalił zażalenie J. P. na postanowienie Sądu Rejonowego

odrzucające skargę J. P. o wznowienie postępowania w sprawie tego Sądu o

dział spadku po B. K., zakończonej prawomocnym postanowieniem z dnia 4

czerwca 1993 r. Zdaniem Sądu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, ponieważ

na postanowienie od którego została ona wniesiona – zgodnie z art. 5191 § 1 i 2

oraz 3941 § 1 i 2 k.p.c. – nie przysługują żadne środki odwoławcze.

W zażaleniu pełnomocnik J. P. zarzucił, że zaskarżone postanowienie

zostało wydane z naruszeniem art. 3986 § 2 i art. 5191 § 1

k.p.c. albowiem

postanowienie z dnia 24 sierpnia 2011 r. jest w rozumieniu art. 519 1 § 1 k.p.c.

postanowieniem

co

do

istoty

sprawy.

W

konkluzji

zażalenia wniósł o

uchylenie zaskarżonego postanowienie i zasądzenie kosztów postępowania

zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje tylko od

prawomocnych,

wydanych przez sąd drugiej instancji, kończących postępowanie

w sprawie, postanowień co do istoty sprawy oraz od postanowień w przedmiocie

odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania. Nie przysługuje natomiast skarga

kasacyjna od innych prawomocnych postanowień sądu drugiej instancji kończących

postępowanie w sprawie. Postanowienia takie, jeżeli w sprawie przysługuje skarga

kasacyjna, uczestnik postępowania może zaskarżyć zażaleniem do Sądu

Najwyższego, chyba że zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na

postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 2 k.p.c.).

Postanowienie z dnia 24 sierpnia 2011 r. Sąd drugiej instancji wydał po

rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Oddalając

zażalenie J. P., Sąd odwoławczy podzielił stanowisko, że skarga o wznowienie

postępowania,

oparta na art. 524 § 2 k.p.c., podlegała odrzuceniu z powodu

wniesienia jej po upływie ustawowego terminu. Nie ulega więc wątpliwości, że

postanowienie to nie należy do kategorii orzeczeń, o których mowa w art. 5191 § 1

k.p.c. Jest ono bowiem innym prawomocnym, wydanym przez sąd drugiej instancji,

kończącym postępowanie, postanowieniem niż w rozumieniu

art. 5191

k.p.c.

postanowienie w

postanowienie

co

do

istoty

sprawy

oraz

§ 1

przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania. Nie mogło zatem dojść

do wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisu art. 519 1 § 1

k.p.c. Należy także podzielić stanowisko Sądu, że na postanowienie z dnia 24

sierpnia 2011 r. nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, ponieważ zostało

ono wydane po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).